روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!دهکده ارباب حلقه‌ها در نیوزلند!
دهکده‌ای جذاب با طبیعت بکر، بی نظیر و فوق العاده دیدنی در نیوزلند، که مناظر، خانه‌ها و داستان‌های این دهکده، آنقدر خیره‌کننده و جذاب هستند که آوازه‌اش حتی به کشورهای همسایه هم رسیده، تا جایی که دهکده هابیتون را جهانی و تبدیل به جاذبه ای گردشگری کرده است.
دهکده هابیتون اگرچه مدت‌ها خالی از سکنه مانده است، اما به دست فراموشی سپرده نشده است. سفر به دهکده رویایی هابیتون در نیوزلند می‌تواند یادآور تجربه‌ای با کوله باری از خاطره‌های فراموش نشدنی برای شما باشد. با مجله دلتا همراه باشید.
گشت و گذار در بین تپه سرسبز و تماشای خانه‌هایی که هرچند کوچک است اما جزئیات معماری ظریفی دارد، حال و هوای هر بیننده‌ای را عوض می‌کند و رویای سفر به سرزمین کوتوله‌ها را ممکن. مزرعه رویایی کوتوله‌ها در نزدیکی شهر کوچک “مچماچا” در شمال نیوزلند قرار گرفته است.
خانه‌های این دهکده که در دل طبیعت پنهان شده، سقفی از چمن، درهای دایره‌ای شکل و پنجره‌ای رو به طبیعت با منظره‌ای از گل‌های رنگارنگ، درخت‌های متنوع، دریاچهای با آب زلال و آسمانی آبی، غروب زیبا و رویایی که زیبایی آن را چندبرابر می‌کند، یادآور یک زندگی هابیتی در دل تپه‌های چمنی است. هرچند این خانه‌ها برای آدم‌های ریزه میزه ساخته شده ولی در اصل برای انسان‌های معمولی هم مناسب است. تجربه یک زندگی متفاوت در این مزرعه رویایی می‌تواند به خاطره‌ای شگفت آور برای شما تبدیل شود.
هابیتون همان دهکده رویایی است که در دو داستان “ارباب حلقه ها” و “هابیت” به آن اشاره شده است. پیترجکسون کارگردان معروف هنگامی که تصمیم به ساخت سه گانه ارباب حلقه‌ها گرفت، به دنبال مکانی مناسب، دیدنی و بی‌نظیر که برای بینندگان حیرت آور باشد می‌گشت.
نیوزلند، همان جایی که دهکده کوچک هابیتون در آن ساخته شده، شامل عناصر و المان‌های اصلی داستان فیلم با گستره متنوعی از مظاهر طبیعت بکر و دلنشین، با آب‌و‌هوای اقیانوسی معتدل بود. اینجا برای هر ببینده‌ای جالب و شگفت‌آور است به همین علت این مکان برای فیلم‌برداری انتخاب شد. این محل در فیلم خانه “بیلبو بگینز” به گونه‌ای به تصویر کشیده شده که گویی برای هابیت‌ها یا کوتوله‌ها ساخته شده اما امروزه تعدادی زیادی از گردشگران جذب این دهکده بی‌مانند می‌شوند و اوقات فراغت به یاد ماندنی‌ای را در آن می‌گذرانند.
درواقع آن‌ها این دهکده را به عنوان یک جاذبه گردشگری نیوزلند که در دنیا بی‌نظیر بوده، حفظ و آن را برای بازدید عموم نگهداری می‌کنند. حتی تابلویی در این محل نصب شده که روی آن نوشته “به هابیتون خوش آمدید”. قرار گرفتن در فضای زندگی هابیت‌ها، می‌تواند تجربه‌ای باشد که در هیچ کجای دنیا جز نیوزلند، شبیه آن پیدا نمی‌شود.
هتلی که قبلا میزبان هابیت‌ها بوده، اکنون میزبان بسیاری از گردشگران از گوشه و کنار جهان است. هرچند که از بیرون به نظر می‌رسد خانه‌ها باب میل هابیت‌ها ساخته شده باشند اما واقعیت این است که معماری بی‌نهایت زیبا و هنرمندانه آن باعث شده تا رستوران و اقامتگاه مجموعه، تبدیل به پاتوق مسافران عاشق فیلم بسیاری شود. مطمئنا چشیدن طعم عالی غذاهای محلی و دریایی در رستورانی که علاوه بر سرآشپزهای ماهر، فضایی دلچسب هم دارد، می‌تواند خاطره‌ای فراموش نشدنی با صدای موسیقی محلی و راک نیوزلندی را در ذهنتان به جای بگذارد. این مهمانخانه در اول دسامبر سال ۲۰۱۲ بازگشایی شد و آن روز به بعد، بازدیدکنندگان رهسپار دهکده هابیتون شده‌اند.
همچنین بخوانید:
تخم‌های دایناسور یا شاید بقایای آدم فضایی‌ها در ساحل اتاگو!
شهر زیبایی که حاصل برخورد شهاب سنگ به زمین است!
دریاچهای که در آن اسکلت انسان روییده است!
با شادترین قبرستان دنیا آشنا شوید!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
رودخانه‌ای که هر موجودی را آب‌پز می‌کند!
در اعماق جنگل‌های بارانی آمازون، در مایانتویاکوی پرو، رودخانه‌ای جریان دارد که دمای به شدت بالای آن موجب جوشش آب آن می‌شود.
شگفتی‌های طبیعی برای اکثر مردم جذاب هستند، چرا که نشانه‌هایی از پر رمز و راز بودن طبیعت دارند. رودخانه مایانتویاکو در پرو، یکی از این شگفتی‌های طبیعی است که به خاطر جوشان بودن بی‌دلیلش شهرت دارد. برای جزئیات بیشتر درباره این رودخانه جوشان با مجله دلتا همراه باشید.
بومی‌ها به آن رودخانه شانای-تیمپیشکا می‌گویند که معنی تحت‌اللفظی آن «جوشیده بر اثر حرارت آفتاب» است. آن‌ها باور دارند که آب گرم توسط ماری بزرگ به نام یاکوماما، یعنی مادر آب‌ها، آزاد می‌شود و تخته سنگ بزرگی هم به شکل کله مار در سرچشمه رودخانه در تأیید این حرف وجود دارد.
رودخانه
مایانتویاکو دارای ۲۵ متر عرض و ۶ متر عمق است، اما طول آن فقط ۶.۴
کیلومتر است. دمای آب بین ۵۰ تا ۹۰ درجه است و در برخی نقاط به ۱۰۰ درجه
هم می‌رسد، به حدی که تماس با آن حتی در حد چند ثانیه، موجب سوختگی درجه
سه می‌شود. تا به حال حیوانات بدشانس زیادی هم در این رودخانه افتاده و
غرق شده‌اند. با وجود اینکه چشمه‌های آب گرم ثبت شده زیادی در آمازون وجود
دارد، اما هیچ کدام به بزرگی رودخانه شانای-تیمپیشکا نیستند.
هر
ساله، تعداد انگشت‌شماری از گردشگران به مایانتویاکو سفر می‌کنند تا طب
سنتی مردم آشانینکا را تجربه کنند. جالب اینجا است که به جز تعداد کمی
ارجاعات مبهم در نشریات حوزه نفت و گاز در دهه ۱۹۳۰، هیچ سند علمی‌ای
درباره این رودخانه وجود ندارد. به نحوی، این شگفتی طبیعی بیش از هفتاد و
پنج سال است که توانسته از جلب توجه گسترده دوری گزیند. برای اکثر
پرویی‌ها، این رودخانه تنها یک افسانه است. زمین‌شناسان آن را رد کرده‌اند
چرا که می‌گویند نیاز به حجم عظیمی از حرارت گرمایی زمین است تا حتی بخش
کوچکی از رودخانه بجوشد و حوزه رودخانه آمازون هم بیش از ۶۴۰ کیلومتر با نزدیک‌ترین آتشفشان فعال فاصله دارد.
آندرس
روزو، دانشمند زمین‌شناس دانشگاه متودیست جنوبی است که جز داستانی‌هایی
که کنجکاوی‌اش را برانگیخته بود، هیچ دلیلی برای باور کردن وجود رودخانه
جوشان نداشت. او برای اولین بار در دوازده سالگی و از زبان پدربزرگش
چیزهایی در این باره شنید. طبق داستانی که به او گفته شده بود، رودخانه
توسط فاتحان اسپانیایی که برای پیدا کردن طلا تا اعماق جنگل پیش رفته
بودند، کشف شده است. تعدادی از مردانی که بازگشتند، درباره سرزمین
خطرناکی صحبت می‌کردند که پر از آب‌های سمی، مارهای آدمخوار، گرسنگی و
بیماری و از همه مهم‌تر رودخانه‌ای بود که می‌جوشید.
بیست
سال بعد از صحبت روزو با پدربزرگش درباره رودخانه، وی بالاخره کسی را
پیدا کرد که واقعاً رودخانه را دیده بود و او کسی جز عمه خودش نبود. روزو
اخیراً درباره این پدیده کتابی با عنوان «رودخانه جوشان: ماجراجویی و
اکتشاف در آمازون» منتشر کرده است. او همچنین در حال انجام مطالعات
زمین‌شناختی مفصلی درباره رودخانه جوشان و همکاری با بوم‌شناسان میکروبی
برای بررسی موجودات اکستریموفیل
ساکن در این آب‌های سوزان است. روزو امیدوار است که کتابش توجه بسیاری را
به این شگفتی طبیعی و تهدیدات روزافزونش از جانب چوب‌بران غیرقانونی جلب
کند. وی می‌گوید:”در اواسط دوره دکتری‌ام متوجه شدم که این رودخانه یک
شگفتی طبیعی است و اگر کاری درباره‌اش نکنیم، مدت زیادی عمر نخواهد کرد.”
همچنین بخوانید:
لوور فرانسه؛ بزرگترین موزه هنری جهان
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
لکسینگتن، کشتی ارواحی که به موزه تبدیل شد!
کشتی‌ها به خصوص آن‌هایی که به نحوی با جنگ در ارتباط بودند، مکانی ایده‌آلی برای وقوع پدیده‌های ماورایی هستند. مقصد گردشگری امروز ما یکی از آن‌ها است.
یو اس اس لکسینگتن که اغلب با نام مستعار روح آبی شناخته می‌شود، یک ناو هواپیمابر قدیمی است که در طول جنگ جهانی دوم برای حضور در نیروی دریایی ایالات متحده ساخته شد. در طول سال‌ها کشتی لکسینگتن هم مثل بسیاری از ناوهای جنگی دیگر بارها درگیر جنگ شده و در این میان هم صدمه دید و هم تعدادی از خدمه‌اش جان خود را از دست دادند. با مجله دلتا همراه باشید تا با رمز و رازهای این روح آبی آشنا شوید.
این روزها کشتی لکسینگتن تغییر کاربری داده و به عنوان موزه مشغول فعالیت است. اما به هر حال آن دوران پرالتهاب تاثیرات خود را روی وضعیت کشتی نهاده، به طوری که تعدادی از بازدیدکنندگان کشتی گزارش دادند که با چیزهایی عجیب و ماورایی روبرو شده و شنونده صداهای مرموزی بودند.
هرچند نتیجه‌گیری نهایی چندان قاطعانه بیان نشده اما به هر حال این مسئله بین گردشگران و بازدیدکنندگان مورد توجه قرار گرفته و گروهی به خاطر تجربه این وقایع عجیب به این کشتی سر می‌زنند.
ساخت کشتی
عملیات ساخت این کشتی برای نخستین بار در سال ۱۹۴۱ توسط کارخانه کشتی‌سازی «بتلیهم استیل» در ایالت ماساچوست آغاز شد. سرانجام ساخت لکسینگتن در سال ۱۹۴۲ به اتمام رسیده و برای نخستین بار این کشتی در سال ۱۹۴۳ فعالیت خود را آغاز کرد.
چرا روح آبی ؟
نیروی دریایی ژاپن این کشتی را «روح» نامید، چرا که چندین بار گزارش غرق شدن آن داده شد، اما مجددا این کشتی ظاهر شده و به فعالیت خود ادامه داد. در آن زمان سعی بر این بوده که با استفاده از اشکال و رنگ‌آمیزی خاص کشتی‌ها را استتار کرده و آن‌ها را از دید دشمن پنهان کنند،. اما لکسینگتن خیلی سریع به نبرد ملحق شده و فرصتی برای استتار آن نبود، با این حال رنگ آبی تیره کشتی خود بهترین استتار برای این کشتی به شمار می‌رفت و همین امر باعث شد که خدمه کشتی آن را به صورت مستعار، روح آبی بنامند.
فعالیت کشتی
بعد از اتمام جنگ جهانی این کشتی به مرخصی رفته و مدتی از فعالیت کناره گرفت. اما بعد از مدرنیزه شدن، مجددا در اوایل دهه ۱۹۵۰ فعالیت خود را از سر گرفته و به عنوان ناو جنگی مورد استفاده قرار گرفت. لکسینگتن بعدها باز هم تغییر کاربری داده و مجددا در کلاسی دیگر به فعالیت خود ادامه داد. باید گفت این کشتی بیشتر عمر خود، یعنی نزدیک سی سال را در سواحل شرقی سپری کرده است.
در نهایت در سال ۱۹۹۱ لکسینگتن بالاخره بعد از سال‌ها خدمات‌رسانی بازنشسته شد، کشتی‌ای که در میان هم‌رده‌های خود رکورددار بوده و بیش از هر کدام از آن‌ها فعالیت داشت. در این دوران بود که این کشتی جابه جا شده و در نهایت در تگزاس به عنوان موزه آغاز به کار کرد. در سال ۲۰۰۳ این کشتی به عنوان یک بنای تاریخی و ملی معرفی شده و از سوی دیگر به عنوان قدیمی‌ترین کشتی باقی مانده جهان از دوران جنگ جهانی دوم شناخته شد.
این روزها بازدیدکنندگان به تماشای این موزه جنگی رفته و از خلال دیواره‌های فلزی و عرشه‌های متعدد آن، نگاهی به گذشته و تاریخی واقعی دارند که روزگاری بخشی از زندگی روزمره این ناو و خدمه آن بود.
موزه لکسینگتن، خانه ارواح
یکی از اعضای تیم متخصصان پدیده‌های ماورایی می‌گوید اعضای تیم تحقیقاتی را در ابتدا به یکی از عرشه‌های کشتی برده است، جایی که یک هواپیمای ژاپنی پس از برخورد، منفجر شد. ظاهرا در جریان این انفجار ۵۰ تن کشته شدند.
دو نفر در راهروهایی در همان نزدیکی صداهای عجیبی را ثبت کردند که از بالای سرشان به گوش می‌رسید. این صداهای ضبط شده به دقت مورد آنالیز قرار گرفتند و در بررسی‌ها مشخص شد که روی نوار چیزی شبیه به سرفه کردن و نیز جیغ کشیدن ضبط شده است.
البته سرپرست تیم در این میان نظراتی متفاوت داشت. او معتقد بوده تمامی این مسائل ناشی از فضای بزرگ کشتی است و صداهایی هم که به گوش می‌رسند یا ناشی از وضعیت دیوارهای فلزی یا سر و صدای عرشه فوقانی است. اما تصاویر ضبط شده دوربین‌ها دست کم در یک مورد، حضور شبحی نامشخص را ثبت کرده است که باز هم نمی‌توان به قطعیت در مورد آن اظهار نظر کرد.
همچنین بخوانید:
بزرگترین کشتی تفریحی دنیا، شهری مجلل بر روی آب
غاری که فقط با یک قلم و چکش ساخته شد!
دریاچهای که جزایر آن شناورند!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
فرار از زندگی شهری با پیاده‌روی در گرجستان
گرجستان با طبیعت بکر و مناظر خیره‌کننده طبیعی، یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگران علاقه‌مند به طبیعت است. در این کشور مسیرهای پیاده‌روی و رهنوردی متعددی وجود دارد که شما را با خود به دل طبیعت می‌برند و از زندگی شهری دور می‌کنند.
گرجستان با چشم‌اندازهای کوهستانی، برای علاقه‌مندان به پیاده‌روی، رهنوردی و عاشقان طبیعت بهشت بی‌بدیلی است. مسیرهای پیاده روی گرجستان که از جاذبه های گرجستان به شمار می‌روند، بسیار بی نظیر و فراموش نشدنی هستند؛ شما می‌توانید به روستاهای دوردست بروید، قله‌های بلند و دریاچه‌های شگفت‌انگیز را کشف کنید یا اینکه پیاده از منطقه‌ای به منطقه دیگر بروید. در ادامه با مجله دلتا همراه باشید تا بهترین مسیرهای پیاده‌روی و رهنوردی را به شما معرفی کنیم.
از استپان تسمیندا تا کلیسای ترینیتی گرگتی
استپان تسمیندا که با نام «کازبگی» هم شناخته می‌شود، یکی از پرطرفدارترین مسیرهای پیاده روی گرجستان در نزدیکی تفلیس است. یکی از اصلی‌ترین جاذبه های گرجستان ، کلیسای ترینیتی گرگتی است که دقیقا در پایین کوه کازبگی قرار دارد و از آنجا می‌توانید چشم‌انداز نفس‌گیری از روستا و تپه‌های اطراف را مشاهده کنید.
از مستیا تا اوشگولی
جاذبه های گرجستان مسیرهای زیادی با چشم‌انداز کوهستانی، قله‌های مرتفع و دریاچه‌های زیبا دارند.
سوانتی یکی دیگر از مقاصد محبوب برای علاقه‌مندان به پیاده‌روی و رهنوردی در گرجستان است؛ این منطقه مسیرهای زیادی با چشم‌انداز کوهستانی، قله‌های مرتفع و دریاچه‌های زیبا دارد. یکی از مشهورترین مسیرهای این منطقه، راه مستیا به اوشگولی است؛ دورافتاده‌ترین منطقه‌ای که یکی از مرتفع‌ترین سکونتگاه‌های اروپا نیز محسوب می‌شود. یک یا دو شب را در اوشگولی بمانید و از مناظر زیبای کوه شکارا لذت ببرید.
گذرگاه چائوخی
گذرگاه چائوخی یکی دیگر از پرطرفدارترین جاذبه های گرجستان هم در میان مردم محلی و هم گردشگران خارجی است. این گذرگاه کازبگی را به منطقه خوسورتی، یکی از چند منطقه قرون وسطایی، متصل می‌کند. در این مسیر می‌توانید مناظری باشکوه از رشته‌کوه چائوخی و ۷ قله آن را تماشا کنید.
دلیل اصلی اینکه مردم برای پیاده‌روی و رهنوردی به این منطقه می‌آیند، بازدید از دره آرخوتی و چشم‌اندازهایی از آبشارهای زیبا، دره‌های خیره‌کننده و انزوای کامل از زندگی شهری است.
دریاچه‌های آبودلوری
این دریاچه‌ها که از زیباترین جاذبه های گرجستان محسوب می‌شوند به رنگ‌های آبی، سبز و سفید هستند و در فاصله بسیار نزدیکی از هم قرار دارند.
آبودلوری از ۳ دریاچه با رنگ‌های مختلف تشکیل شده است. این مکان می‌تواند مقصد مناسبی برای سفرهای یک‌روزه آخر هفته از تفلیس باشد؛ اینجا شما می‌توانید هم در مسافرخانه اقامت کنید و هم چادر بزنید.
از امالو به خوسورتی
مسیر امالو به شاتیلی از میان روستاهای زیبای توشتی عبور می‌کند و یکی از جداب ترین جاذبه های گرجستان است.
اومالو شهر مرکزی منطقه توشتی است و مقصدی فوق‌العاده برای کسانی که می‌خواهند توانایی‌شان را در سفرهای چندروزه از منطقه‌ای به منطقه دیگر امتحان کنند، محسوب می‌شود. مسیر امالو به شاتیلی از میان روستاهای زیبای توشتی عبور می‌کند، جایی که می‌توانید در مسافرخانه بمانید و با زندگی مردم محلی و جذابیت‌های آن آشنا شوید.
از شاتیلی به جوتا
این مسیر خوسورتی و منطقه کازبگی را به هم متصل می‌کند و پیمودن آن نسبت به سایر مسیرها دشوارتر است و طی کردن آن به ۶ روز زمان نیاز دارد.
پارک ملی بورجومی-خاراگائولی
این پارک ملی میزبان ۹ مسیر پیاده‌روی و رهنوردی زیبا است که مسیر سنت اندرو بهترین و پرطرفدارترین آن‌ها به‌شمار می‌رود.
همچنین بخوانید:
دریاچه نفرین‌شده‌ای که حیوانات را تبدیل به سنگ می‌کند!
عوض شدن مفهوم زمان در جزیره زنگبار!!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
رودخانه بزرگ سنگی در روسیه
روسیه جاذبه‌های خاص، زیبا و منحصر به فرد کم ندارد، حتی جاذبه‌های ساخت بشر.
رودخانه سنگی یا رودخانه بیگ استون در روسیه ، تجمعی بینظم و آشفته از تخته سنگهایی است که در ادامه شیب کوه Taganay واقع در بخش جنوبی رشته کوههای اورال شکل گرفته است. رشته کوههای اورال در روسیه اروپا را از آسیا جدا می‌کنند و رودی به نام اورال وجود دارد که به دریای خزر میریزد. در ادامه با مجله دلتا همراه باشید.
رودخانه سنگی کجاست؟
این رودخانه سنگی در بخشی از استان چلیا بینکس (Chelyabinsk) روسیه قرار دارد. رودخانه سنگی ۶ کیلومتر طول و به طور متوسط ۲۰۰ متر عرض دارد. عرض بخشی از آن ۷۰۰ متر است که عریضترین بخش این رودخانه محسوب می‌شود.
بیگ استون چطور به وجود آمد؟
این باور وجود دارد که در ده هزار سال پیش، ریزش صخره‌ای بسیار بزرگ، بعد از آخرین انجماد اتفاق می‌افتد. در آن زمان، یخ‌ها سراسر کوههای Taganay را می‌پوشاند. در اثر حجم زیاد و بسیار سنگین یخ‌ها، قسمت بالای این کوه پودر شده و به میلیون‌ها تخته سنگ بزرگ تقسیم می‌شود. این تخته سنگ‌ها از بالای کوه به پایین سر می‌خورند و رودخانه سنگی بیگ استون را به وجود می‌آورند. به این پدیده، «رودخانه» گفته می‌شود چرا که دقیقا شبیه یک رودخانه است و هزاران سال است که به همین شکل باقی مانده است.
این رودخانه با بلوکهای بزرگ کوارتزیت (ماسه سنگ سخت شدهی کوارتزى) اشغال شده است و در این ماسه، سنگ اونتورین (aventurine) یا سنگ دلربا (کوارتز شفاف داراى ذرات میکا و آهن که نمایی درخشان دارد) که وزن هرکدام از آن ها ۹ الی ۱۰ تن می‌شود، وجود دارد. هر سنگی که به زمین فرو رفته است به طور متوسط ۶ متر ضخامت (عمق) دارد.
یکی از جالبترین موارد مربوط به این رودخانه سنگی این است که هرکس نزدیک آن شود به وضوح می‌تواند صدای جریان آب را بشنود. دلیل ایجاد این صدا جریان سنگ ریزههایی است که زیر این صخرههای بزرگ وجود دارد.
در خارج از روسیه و در کوههای ویتوشای بلغارستان، می‌توان نمونه‌ای نظیر بیگ استون پیدا کرد. یکی دیگر از رودخانه‌های سنگی، رودخانه سنگی ویتوشکا است که حدود ۳۰۰ متر عرض دارد. حتی رودخانه‌هایی با عرض‌های بسیار بیشتر اما طول کمتر هم در نقاط دیگر دنیا دیده شده‌اند.
همچنین بخوانید:
درهای که سنگ‌ها در آن راه می‌روند!
تخم‌های دایناسور یا شاید بقایای آدم فضایی‌ها در ساحل اتاگو!
قدیمی ترین و عمیق ترین دریاچه جهان
چاه خوفناکی که همه چیز را سنگ می‌کند!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .