سالها پیش اسوالد یانگ (Oswald Young) با قبرستان ملی باغ صنوبر در نزدیکی منطقه پترزبورگ، قراردادی امضا کرد. گورستان سعی داشت تا هزینههای تعمیر و نگهداری خود را کاهش دهد، به همین منظور معاون مدیریت این گورستان ملی تصمیم گرفت که اگر دولت سنگ قبرها را از درون خاک بیرون کشید و آن را به حال خود رها کرد، این سنگها برش داده شوند و به عنوان سنگهای ساختمانی از آنها استفاده شود تا پول بیشتری برای قبرستان ذخیره گردد.
در نتیجه، بیش از ۲۰۰۰ سنگ قبر از دل خاک بیرون کشیده شدند و به اندازههای مناسب برش داده شدند. این سنگها را با دستگاههای سنگ بری، به صورت صاف و صیقلی در آوردند. در پایان این عملیات، هزاران قطعه سنگ مرمر برش داده شده و صیقلی به وجود آمدند که باید سریعتر فکری به حالشان میشد.
اسوالد یانگ فرصت طلب، صدها تن از بهترین قطعات این سنگ قبرها را فقط با مبلغ ۴۵ دلار خریداری کرد. او این سنگها را به منظور تزئین نمای خارجی خانهاش به کار برد، از آنها به عنوان سنگ فرش و همچنین سنگ پلکان استفاده کرد و در نهایت یک شومینه زیبا با آنها در گوشه خانهاش ساخت. این خانه در ایالت ویرجینیای ایالات متحده آمریکا، به خانهای که با سنگ قبر ساخته شده یا خانه سنگ قبری معروف گشته است.
سنگ قبرها برای چه کسانی بودند؟
سنگ قبرهای گورستان ملی باغ صنوبر آمریکا، متعلق به آدمهای عادی نبودند. این قبرها متعلق به سربازان اتحادیه بودند که در طول سلطه بر منطقه پترزبورگ در سالهای ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۵ کشته شده بودند. این سربازان به صورت عجولانه در همان نزدیکی میدان جنگ در چالههایی بسیار کم عمق دفن شدند.
برخی از این سربازان را نیز در گورهای دسته جمعی دفن کردند. فقط تعداد کمی از هزاران نفری که در طی جنگ کشته شدند را با احترام و آداب و رسوم رسمی دفن کردند و برایشان سنگ قبرهای مناسب گذاشتند.
