پاریس ایران کجاست؟

در کشورمان ایران، شهرهایی هستند که با القابی معروف شده‌اند. بروجرد که به پاریس کوچک ایران معروف است، به عنوان پایتخت انیمیشن ایران نیز شناخته شده است.

بروجرد به‌دلیل داشتن طبیعتی کوهستانی، مزارع و مراتع سرسبز، آب و هوای مطلوب و جاذبه‌های گردشگری فراوان، به‌عنوان عروس زاگرس نیز شناخته می‌شود. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا با جاذبه های گردشگری بروجرد آشنا شوید.

در تاریخ شفاهی و موجود عموم جامعه بحث پاریس کوچک به وفور و دهان به دهان می‌چرخد. این‌که در زمان حکومت قاجار چند تن از سفرا و جهانگردان فرانسوی به بجنورد سفر کرده و وقتی با امکانات این شهر از جمله برق و شکل خیابان‌ها مواجه شدند، از این شهر به عنوان “پاریسی کوچک” یاد کردند. چراکه به گفته آن جهانگردان، خیابان‌های این شهر همانند خیابان‌های پاریس بوده است.

خانه مصری

خانه مصری یکی از عمارت‌های تاریخی و باقی‌مانده از دوران حکومت قاجار در شهر بروجرد محسوب می‌شود که از تزیینات زیبایی شامل کاشی‌کاری و آجرکاری تشکیل شده است. بازدید از این عمارت تاریخی که نمای بیرونی آن توسط آجر و سفال مزین شده، می‌تواند اصول معماری خانه‌های ایرانی را به شما نشان دهد.

ارگ بروجرد

ارگ بروجرد از دیگر آثار تاریخی بروجرد است که در واقع یک تاسیسات و سیستم آب‌رسانی بسیار قدیمی سفالی محسوب می‌شود که اخیرا و طی گودبرداری ساختمانی به‌طور کاملا اتفاقی در این شهر کشف شده است. گفته می‌شود که این تاسیسات در واقع پالایشگاه و تصفیه‌خانه آب است که با توجه به اظهارات کارشناسان، قسمتی از سیستم آبی ارگ قدیم این شهر بوده است.

روستای کرکیخان

روستای کرکیخان در مجاورت محور اصلی بروجرد به غرب و شمال‌غربی کشور در منطقه‌ای ییلاقی و بسیار خوش آب و هوا جای گرفته است و یکی از مناطق تفریحی و طبیعی این شهر به شمار می‌رود.

چشمه سراب کرتول

چشمه سراب کرتول یا کرتیل یکی از تفرجگاه‌ها و جاذبه های گردشگری بروجرد است که در شمال غربی آن قرار دارد. سراب کرتول در دامنه‌ کوه‌های گرین و در میان قلل زیبای هیجده یال و قله‌های نهاوند واقع شده‌ است که در همه‌ ایام سال با استقبال مسافران و شهروندان همراه است.

قله گرین

رشته‌کوه گَرین یا گروس از رشته کوه‌های مهم غرب ایران است که در شمال استان لرستان قرار دارد. گرین از رشته کوه‌های بلند زاگرس است که در ادامه اشترانکوه قرار دارد و طول آن به بیش از ۱۸۶ کیلومتر می‌رسد. این رشته کوه در استان کرمانشاه به کوه‌های پرو و بیستون می‌پیوندد. گرین از غرب به دلفان، از شمال به نهاوند، از شرق به شهرستان بروجرد و از جنوب به شهرستان سلسله محدود می‌شود. گرین یکی از کانون‌های آبگیر دائمی لرستان است که رودهای دز و گاماسیاب را تغذیه می‌کند. صعود به کوه گرین از طریق روستاهای غرب شهر بروجرد، جنوب نهاوند یا شمال الشتر امکان‌پذیر است.

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند غار شگفت‌انگیزی که از سقف آن ستاره می‌بارد.

روستای ایرانی که در آن کوچه و خیابان وجود ندارد

روستای تاریخی و بدون کوچه « یاسه چای » در استان چهارمحال و بختیاری است که در حاشیه رودخانه زاینده رود و در محدوده کوهستانی شمال این شهرستان قرار دارد.

روستای « یاسه چای » ( یاسه چاه )، حدود ۴۰۰ سال قدمت دارد و وجه تسمیه این روستا هم به موقعیت جغرافیایی آن برمی‌گردد. « یاسه چای » کلمه مرکب ترکی و به معنای جایی است که پهنای رودخانه زیاد می‌شود. « یاسو » به معنی « پهن » و « چای » به معنی « رودخانه » است. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا با روستای یاسه چای در ایران آشنا شوید.

روستای یاسه چای در ایران

این روستا به علت کم بودن زمین برای احداث خانه بیشترین بهره را از زمین‌ها گرفته است. بنابراین موجب شده که در این روستا کوچه‌ای به چشم نیاید، بلکه رفت‌وآمدها از طریق دالان‌ها صورت گیرد. تونل‌های روستا با گذشت بیشتر از یک قرن همچنان پابرجاست. مسیر اصلی این دالان به طول ۴۰۰ متر، شمال و جنوب روستا را به هم وصل می‌کند و ۵ دالان فرعی، راه‌های ارتباطی خانه‌های بافت قدیمی است.

بافت روستای یاسه چاه از خشت و گل و متعلق به دوره صفویه است. هسته اولیه آن در بخش غربی و اطراف حمام و مسجد بوده و کم کم به سمت شرق توسعه یافته و برای حفظ امنیت روستا و کنترل رفت و آمد تنها راه ورود و خروج دروازه شرقی و غربی بوده است. دو دروازه اصلی این روستا در زمان حمله و هجوم اقوام بیگانه در ادوار گذشته توسط اهالی بسته می‌شد.

معماری روستای یاسه چای

عمده مصالح به کار رفته در این بافت خشت و گل، چوب، سنگ، ملات‌های گل و اندود و کاهگل بوده است. مصالح رایج بناهای روستا خشت است که به دلیل وجود سنگ‌ریزه در خاک منطقه حاوی مقدار زیادی خرده سنگ است.

خانه‌های مسکونی روستا عمدتا نقشه ساده و بدون دید مستقیم از درب ورودی دارند. فضاهای یک خانه در طبقه همکف شامل درب، دالان ورودی، حیاط، ایوانچه، مطبخ، انبار علوفه و آذوقه و در طبقه بالا شامل اتاق‌های نشیمن، مهمان خانه، ایوان مسقف با ستون و نرده چوبی است که بام‌ها و ایوان‌ها علاوه بر کاربرد معمول برای خشک کردن محصولات کشاورزی نیز استفاده می‌شود.

بافت تاریخی روستای یاسه چای

این روستا به علت شکل هندسی و داشتن خانه‌ها و دالان‌های تاریخی، روستایی منحصر به فرد برای توسعه گردشگری روستایی است. در این روستا خانه‌های تاریخی با معماری خاص وجود دارد. همچنین ارتباط خانه‌ها در این روستا از طریق دالان‌ها است، به گونه‌ای که درب خانه‌های این روستا در در داخل دالان‌ها باز می‌شود.

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند مزرعه‌ای که در آن فقط مترسک‌ها زندگی می‌کنند.

ارزشمندترین باغ قجری در قلب پایتخت

بوستان باغ ایرانی یکی از زیباترین جاذبه‌های گردشگری تهران است که شاید کمتر نام آن را شنیده باشید. این بوستان در محله ده ونک قرار گرفته است.

شاید برای مردم پایتخت هیچ مشکلی بزرگ‌تر از آلودگی هوا، ترافیک و شلوغی در شهر نباشد. به همین دلیل مردم هرگاه فرصتی می‌یابند به شهرهای دیگر ایران و به‌خصوص شهرهای شمالی و سرسبز کشورمان که آب و هوای بهتری دارند سفر می‌کنند تا کمی حال و هوای آن‌ها عوض شود. اما در شهرمان هم بوستان‌های زیادی وجود دارد که دیدن آن‌ها در هنگامی که فرصت سفر به شهرهای دیگر را نداریم، می‌تواند حال ما را بهتر کند. یکی از این بوستان‌های زیبا «باغ ایرانی» است که در «ده ونک» قرار دارد. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا با باغ ایرانی در تهران آشنا شوید.

باغ ایرانی در تهران

باغ ایرانی از باغ‌های قدیمی محله ونک تهران است. این باغ که چهره‌ جدیدی به خود گرفته است، با مساحتی حدود ۳٫۴ هکتار بیش از دو هکتار از آن را فضای سبز پوشانده است.  درختان ۱۵۰ تا ۲۵۰ ساله که سن عهد قاجاری دارند؛ چنارها، سروها، نارون‌ها، زبان‌گنجشک‌ها، اقاقیا و درخت‌های چون گردو، توت، انار و خرمالو به‌همراه یک استخر قدیمی از ساکنان این مکان‌ هستند که حق آب و گل دارند.

بقیه چیزهایی که می‌بینید جدید هستند و عمر زیادی از آن‌ها نمی‌گذرد. بی‌کرانگی، طبیعت، شعر، باغ‌ درون، بهشت یک، بهشت دو، تنهایی، آرامش، دو رنگ، خاطره و اسطوره؛ نام ۱۱ بخش باغ ایرانی است.

داستان این باغ

این باغ در واقع متعلق به یکی از خاندان‌های معروف دوره‌ قاجار است و بخشی از باغ مستوفی است که دیوار به دیوار شمالی آن ساختمان‌ها و دیوار گلی باغ قدیمی را می‌توان دید. این مجموعه باغ و عمارت آن برای میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک‌، فرزند میرزا یوسف‌خان مستوفی‌ و شکر خانم، دختر رئیس یکی از قبایل کرد بود. خاندان وی از خانوداه‌های مهم و سیاسی در تاریخ ایران است که مالک بیشتر زمین‌های ده ‌ونک بودند.

پدر میرزا حسن اراضی ده‌ ونک را از ناصرالدین شاه خرید و با حفر چند رشته قنات آن را به‌صورت آبادی درآورد. و حالا هم علی مهتاری مختاری؛ نامی که برا بالای سردر دیدید، با حفظ اصالت آن، طرح و الگوی باغ ایرانی را به آن داده و به‌صورت بوستانی دیدنی در پایتخت تبدیل شده است.

بوستان باغ ایرانی کجاست؟

باغ ایرانی در خیابان شیخ بهایی شمالی، ۲۰ متری پیروزان، کوچه شهید صابری قرار دارد.

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند غار شگفت‌انگیزی که از سقف آن ستاره می‌بارد.

بنایی در ایران که با زلزله ۸ ریشتری هم خراب نمی‌شود!

دهکده چوبی در ایران به‌ دست مهندس حمید مجتهدی، از نوادگان محمد کاظم خراسانی، ساخته شده و یکی از تفرجگاه‌ها و دیدنی های نیشابور است.

مسجد چوبی این دهکده نه‌ تنها در ایران بلکه در جهان بی‌نظیر است. این مسجد می‌تواند تا ۸ ریشتر زمین لرزه را تحمل کند و بنای آن به‌ گونه‌ای است که تا صدها سال دیگر نیز آسیب نخواهد دید. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا با دهکده چوبی در نیشابور آشنا شوید.

دهکده چوبی در نیشابور

اگر به این روستا بروید متوجه خواهید شد این روستا در یکی دو روز بنا نشده است و سال‌های زیادی برای ساخت روستا وقت صرف شده که نشان از همت بلند بالای حمید مجتهدی می دهد که وقت و انرژی زیادی صرف ساخت خانه کرده است. منابع او سوای از دانش مهندسی عمران که در آمریکا کسب شده، مال و منال پدربزرگ متمولش، ملا محمد آقازاده بوده است. ملا محمد آقا زاده پسر مرجع عالیقدر ایران، آیت الله خراسانی بوده این روستا را برای مهندس مجتهدی به ارث می گذارد.

تنها روستای اکولوژیکی ایران

این روستا که شاید آن را تنها روستای اکولوژیکی ایران باید برشمرد توسط ده‌ها تن چوب ساخته شده و برای خودش شهر کوچکی به‌شمار می‌رود.

با این‌که این روستا از چوب ساخته شده است ولی درایت مهندس مجتهدی سبب شده که فضای سبز اطراف دهکده چوبی نیشابور باقی بماند. در واقع این روستا از چوب درختان منطقه ساخته نشده است.

اطراف روستا با داخل روستا متفاوت است. در اطراف روستا، انواع گل‌های شمعدانی رز و محمدی دیده می‌شود. درختان کاج و سرو، سپیدار روستا را محاصره کرده‌اند.در فضای داخلی روستا خبری از سرسبزی اطراف نیست، بیشتر فضاها با کاشت یونجه پر شده‌اند، دلیل استفاده از یونجه به جای چمن این بوده تا هزینه‌های مراقبت و آبیاری به شدت کاهش یابد و بعد از بلند شدن این یونجه‌ها برای خوراک دام استفاده شوند.

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند غار شگفت‌انگیزی که از سقف آن ستاره می‌بارد.

مزرعه‌ای که در آن فقط مترسک‌ها زندگی می‌کنند

تا به حال فکر کرده بودید اگر مترسک‌ها به خاطر شرایط کاری سخت تظاهرات کنند، چه می‌شود؟

گروهی از مترسک‌ها در کشور فنلاند سال‌هاست که در کنار هم تظاهرات می‌کنند و زندگی مسالمت‌آمیزی دارند. . برای آشنایی بیشتر با مزرعه مردمان خاموش در فنلاند با مجله دلتا همراه باشید.

مزرعه مردمان خاموش در فنلاند

در ۳۰ کیلومتری شمال شهر کوچک سوموسلمی (Suomussalmi) در شمال‌شرق کشور فنلاند، مزرعه‌ای عجیب و زیبا وجود دارد. رانندگان هنگام عبور در امتداد بزرگراه شماره‌ ۵ با این مزرعه‌ متفاوت مواجه می‌شوند. مزرعه‌ای که در آن تقریبا هزار مترسک ایستاده، به تماشای شما مشغولند.

مترسک‌هایی که با لباس‌های متنوع تزئین شده‌اند. هنگام صبح نور از پشت سر مترسک‌ها می‌تابد و حالتی شوم و ترسناک به آن‌ها می‌دهد. گویی لشکری از تاریکی به سمت شما حرکت می‌کنند، اما هنگامی که نسیمی ملایم لباس‌های رنگی و زیبای آن‌ها را تکان می‌دهد، حس زنده بودن را به بینندگان منتقل می‌کنند. انگار هزاران مترسک برای کار روزانه به مزرعه رفته‌اند. گروهی از مردمان خاموش که با وجود ثابت بودن، نشاط و سر‌زندگی دارند.

این مترسک‌ها را چه کسی ساخته است؟

این گروه بزرگ از مترسک‌ها در ابتدا توسط هنرمند بومی فنلاند، آقای ریجو کلا (Reijo Kela) ساخته شد. مجموعه‌ ساخته شده با نام “مردمان خاموش” یا در کلام محلی “Hiljainen kansa” نام‌گذاری شد. این مترسک‌ها برای اولین بار در کشتزاری در لاسیلا (Lassila) در حوالی هلسینکی (Helsinki) رونمایی شدند. سپس به میدانی در بازار بزرگ هلسینکی منتقل شدند. بعد از آن به حاشیه‌ رودخانه‌ جالونوما (Jalonuoma) و آمانساری (Ämmänsaari) نقل مکان کردند و نهایتا در در مکان فعلی مستقر شدند.

صورتک‌ها و بدنه‌ی چوبی مترسک‌ها توسط گروهی از جوانان سوموسلمی مراقبت و نگهداری می‌شوند. هر گاه یکی از مترسک‌ها نیاز به تعمیر پیدا کند، این گروه که به صورت داوطلبانه تشکیل شده‌ است، عملیات تعمیر را انجام می‌دهند. لباس مترسک‌ها نیز در طی سال دوبار تعویض می‌شود. برای تامین لباس‌ها، مردمان محلی لباس‌های قدیمی‌شان را به انجمن نگهداری از مترسک‌ها اهدا می‌کنند.

ایده طرح مترسک‌ها

این سوال همیشه برای مردم مطرح بوده است که ایده‌ پشت این طرح هنری چه چیزی است. رانندگان عبوری همیشه با نوعی تعجب و سوال به این اثر هنری نگاه می‌کنند. اما خالق این اثر، ریجو کلا، از ارائه‌ هر گونه توضیحی پیرامون طرحش پرهیز کرده است و معتقد است هر کدام از ناظران می‌توانند برداشت خودشان را نسبت به این مردمان خاموش داشته باشند. برخی این اثر را با حالتی روانشاسانه بررسی می‌کنند، برخی دیگر این اثر را نشان‌دهنده‌ مردمان فراموش شده می‌دانند، اما بسیاری از مردم فنلاند معتقدند که این اثر یادمانی از قربانیان نبرد میان فنلاند و روسیه است. نبردی که با حمله‌ وحشیانه‌ روس‌های شوروی شروع شد.

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند غاری عجیب با هزاران استخوان کودک!