«تنگ دار» در نزدیکی روستای کوشکسرا از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندارن واقع شده است.

تنگ دار یکی از جاهای دیدنی و جذاب در فاصله نه چندان دور از تهران است که رودی پرآب از وسط آن عبور میکند؛ اما این همه ماجرا نیست و چشمانداز سرسبز این تنگ نیز مزید بر علت شده و آن را از سایر مناطق مشابه متمایز و منحصربهفرد کرده است. تصور کنید در روزهای گرم و بلند تابستان بتوانید در سفری کوتاه به این منطقه شگفتانگیز، یک آببازی لذتبخش، رودخانهنوردی و تماشای مناظری بکر و درختان سر به فلک کشیده را تجربه کنید. با مجله دلتا همراه باشید.
تنگ دار نوشهر که مردم محلی آن را با نام «تنگ کوشکسر» میشناسند؛ یکی از جاذبههای گردشگری در فصل تابستان است. رودخانه دائمی کرکرود که از ارتفاعات منطقه سرچشمه میگیرد، در کف تنگ دار جریان دارد و پس از عبور از روستای کوشکسرا، در نهایت به دریای خزر میریزد. اگر به این منطقه میروید، باید خود را برای حدود سه تا چهار ساعت رودخانهنوردی در مسیر ۱٫۵ کیلومتری آن آماده کنید.

عمق این رودخانه در طول مسیر متغیر است؛ بهطوری که در ۴۰۰ متر ابتدایی، عمق آن زیاد نیست و تقریبا تا زانو در آب میروید؛ هرچند بهتدریج دیوارهای تنگ به هم نزدیکتر شده و در نتیجه عمق آب بیشتر میشود، تا جایی که در نهایت آب حداقل به سینه شما میرسد. به همین دلیل بهتر است بهصورت گروهی به این منطقه بروید و در بخشهای عمیق از طناب استفاده کنید. عمق آب رودخانه در فصلهای مختلف سال، متفاوت است و با توجه به آبشدن برف در بالادست در فصل بهار، میزان آب به بیشترین حد و در اواخر تابستان به کمترین سطح میرسد.
نکته جالب ماجرا اینجا است که در مسیر تنگ دار، حوضچههایی وجود دارد که در صورت داشتن عمق کافی میتوانید از یک شیرجه جانانه لذت ببرید. در واقع همین صدای دلنشین آب و شنا در حوضچههای زلال، از جمله ویژگیهای بهیادماندنی حضور در تنگ دار به شمار میرود؛ بهخصوص که صخرههای آن پوشیده از خزه و پرسیاوشان هستند و شاخههای پیچک از اطرافشان آویزان شده و منظرهای بیبدیل خلق کردهاند.

جنگلهای این منطقه به حدی سرسبز و وسیع هستند که شاخهی آنها در مسیر تنگ گسترده شدهاند؛ بهطوری که در تمام طول راه در زیر سایهی آنها قرار میگیرید و نور آفتاب بهسختی از لابهلای شاخ و برگها به کف تنگ میرسد. در طول این مسیر احتمالا با گونههای مختلف خزنده و دوزیست بیخطر مانند مار آبی، قورباغه، خرچنگ و مارمولک برخورد خواهید کرد که هیجان این ماجراجویی را دوچندان میکنند.
پیشنهاد مطالعه : برای آشنایی با جاذبههای گردشگری بیشتر “آبشار سمبی؛ نگین مازندران” را بخوانید.
۵ پل معلق و ترسناک جهان را بشناسید
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
یکی از معروف ترین آتشفشان های اندونزی به نام کوه برومو در جزیره جاوا قرار دارد.

تیمی از شرکت رد بول، همین اواخر تصمیم میگیرد بر فراز قله آتشفشانی مونت برومو در اندونزی حرکت جالبی را رقم بزند. آتشفشان فعال برومو مناظر خارقالعادهای آفریده که این گروه سعی کردهاند در سفر خود برفراز این قله ثبت کنند. با مجله دلتا همراه باشید تا به تماشای تصاویری جالب از پرواز روی این قله آتشفشانی از جاذبه های گردشگری اندونزی بنشینیم.
در سفر به اندونزی شما شانس دیدن قله برومو، کوه آتشفشانی در جاوای شرقی از نزدیک را خواهید داشت! این قله با ارتفاع ۲۳۲۹ متر هنوز هم فعال است همیشه از دهانه آن دود بیرون میآید و گاهی نیز خاکستر فوران میکند. چهار آتشفشان دیگر در نزدیکی کوه برومو واقع شده اما تنها آتشفشان فعال همین برومو است. ابهت این آتشفشان و مناظر فوقالعاده اطراف آن حسابی میخکوبتان میکند.

این قله با وجود فعالیتهای آتشفشانی ماجراجویان و گردشگران زیادی را برای تماشای خود به سمت اندونزی میکشاند. جالب است بدانید این منطقه نزد بومیان بسیار مقدس است. محلیان با قربانی، اهدای گل و خوراکی احترام خود را نسبت به این منطقه اعلام میکنند.
این مکان دیدنی تازگیها میزبان تیم چتربازی ردبول بود. تیمی که با سفر به پارک ملی تنیا سِمرو در شرق جاوه ماموریتی مهیج و خطرناک را به عهده گرفت. داستان از این قرار بود که افراد تیم ردبول در انتظار فوران قله برومو نشست و پس از آن با استفاده از وینگ سوئیت و در حالی که نوشتهای بزرگ در دست داشتند، در ارتفاع ۱۳هزار پایی از هلیکوپتر به بیرون پریدند و بر فراز دهانه این آتشفشان پرواز کردند! این گروه دارای تجهیزات لازم برای فیلمبرداری بودند و عکسهای دیدنی و جالبی گرفتند.
تمام فصول وقت مناسبی برای بازید از این منطقه است. این منطقه امکانات مناسب گردشگری و تفریحی بیشماری دارد.

پیشنهاد مطالعه : برای آشنایی بیشتر با مطالب گردشگری “محبوبترین جزایر دنیا” را بخوانید.
درخت رنگین کمان کجا قرار دارد؟
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
ارگ بم شهری باستانی و مجموعه ای بزرگ از ساختمان های بلند و محصور است که در نزدیکی شهر بم در استان کرمان قرار دارد.

برای دیدن یکی از جاذبههای تاریخی و جهانی ایران، راهی استان کرمان میشویم و به ارگ بم میرویم. تا به حال بارها و بارها تصاویر ارگ بم را دیدهاید و تا حدودی با این جاذبه آشنایی دارید؛ شهری باستانی که امروزه ویرانههایی از آن باقی مانده است و اثری پراهمیت به شمار میرود. با مجله دلتا همراه باشید و به بازدید از ارگ بم بیایید و اطلاعات کاملی در مورد آن به دست آورید.
ارگ بم شهری باستانی و مجموعهای بزرگ از ساختمانهای بلند و محصور است که در نزدیکی شهر بم در استان کرمان قرار دارد. دو بخش حکومتی و رعیتنشین در این شهر وجود دارد که هر یک دارای بناها و کارکرد خاص خود هستند.

ارگ بم در واقع یک دژ یا قلعه بزرگ است که ارگ، بلندترین قسمت آن محسوب میشود و در قلب دژ قرار دارد. ظاهر با ابهت ارگ باعث شده کل بنای دژ، با نام ارگ بم خوانده شود. این ارگ در مسیر جاده ابریشم قرار گرفته و تا سال ۱۸۵۰ پس از میلاد نیز پر رونق بوده است؛ اما به طور قطع مشخص نیست چرا مردم آن را ترک کردهاند.

تا تاریخ ۵ دی ۱۳۸۲ عنوان بزرگترین سازه خشتی جهان از آن ارگ بم بود؛ اما در این تاریخ بر اثر زلزله شدیدی که شهر بم و حومه اش را تحت تاثیر قرار داد، فرو ریخت و هنوز بازسازی آن ادامه دارد.
در سال ۱۳۸۲ زلزلهای شهر بم را لرزاند و خسارتهای جانی و مالی زیادی به بار آورد. در کنار کشته شدن هموطنان و ویرانی خانهها، بیش از ۸۰ درصد ارگ بم هم تخریب شد. این میراث اهمیت جهانی داشت و به همین دلیل کشورهای دیگر هم در بازسازی آن سهیم شدند.

ژاپن، ایتالیا و فرانسه جزو اولین کشورها بودند؛ ژاپن حدود ۱٫۳ میلیون دلار به ایران اهدا کرد و ارسال تجهیزات و ایجاد طرح سهبعدی برای افزایش دقت نوسازی را هم انجام داد. ایتالیا بودجه ای در حدود ۵۰۰۰۰۰ یورو را به پروژه مرمت و استحکام بخشی برج شماره یک در گوشه جنوب غربی دیوار ارگ، اختصاص داد و کارشناسان ایتالیایی و ایرانی در تابستان ۱۳۹۰، آن را به پایان رساندند. فرانسویها نقشه ارگ بم را تهیه کردند و بانک جهانی هم با کمک مالی قدمهایی در این زمینه برداشت.

پس از زلزله، ارگ بم در فهرست آثار در معرض خطر قرار گرفت؛ اما مرمتهای انجام شده در سالهای گذشته، باعث شد تا سازمان یونسکو در تیر ماه ۱۳۹۲ ارگ بم را از فهرست آثار در معرض خطر، حذف کند.
پیشنهاد مطالعه: “کشیت ؛ آبشاری در دل کویر“ را در مجله دلتا بخوانید.
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
ارگ بم شهری باستانی و مجموعه ای بزرگ از ساختمان های بلند و محصور است که در نزدیکی شهر بم در استان کرمان قرار دارد.

برای دیدن یکی از جاذبههای تاریخی و جهانی ایران، راهی استان کرمان میشویم و به ارگ بم میرویم. تا به حال بارها و بارها تصاویر ارگ بم را دیدهاید و تا حدودی با این جاذبه آشنایی دارید؛ شهری باستانی که امروزه ویرانههایی از آن باقی مانده است و اثری پراهمیت به شمار میرود. با مجله دلتا همراه باشید و به بازدید از ارگ بم بیایید و اطلاعات کاملی در مورد آن به دست آورید.
ارگ بم شهری باستانی و مجموعهای بزرگ از ساختمانهای بلند و محصور است که در نزدیکی شهر بم در استان کرمان قرار دارد. دو بخش حکومتی و رعیتنشین در این شهر وجود دارد که هر یک دارای بناها و کارکرد خاص خود هستند.

ارگ بم در واقع یک دژ یا قلعه بزرگ است که ارگ، بلندترین قسمت آن محسوب میشود و در قلب دژ قرار دارد. ظاهر با ابهت ارگ باعث شده کل بنای دژ، با نام ارگ بم خوانده شود. این ارگ در مسیر جاده ابریشم قرار گرفته و تا سال ۱۸۵۰ پس از میلاد نیز پر رونق بوده است؛ اما به طور قطع مشخص نیست چرا مردم آن را ترک کردهاند.

تا تاریخ ۵ دی ۱۳۸۲ عنوان بزرگترین سازه خشتی جهان از آن ارگ بم بود؛ اما در این تاریخ بر اثر زلزله شدیدی که شهر بم و حومه اش را تحت تاثیر قرار داد، فرو ریخت و هنوز بازسازی آن ادامه دارد.
در سال ۱۳۸۲ زلزلهای شهر بم را لرزاند و خسارتهای جانی و مالی زیادی به بار آورد. در کنار کشته شدن هموطنان و ویرانی خانهها، بیش از ۸۰ درصد ارگ بم هم تخریب شد. این میراث اهمیت جهانی داشت و به همین دلیل کشورهای دیگر هم در بازسازی آن سهیم شدند.

ژاپن، ایتالیا و فرانسه جزو اولین کشورها بودند؛ ژاپن حدود ۱٫۳ میلیون دلار به ایران اهدا کرد و ارسال تجهیزات و ایجاد طرح سهبعدی برای افزایش دقت نوسازی را هم انجام داد. ایتالیا بودجه ای در حدود ۵۰۰۰۰۰ یورو را به پروژه مرمت و استحکام بخشی برج شماره یک در گوشه جنوب غربی دیوار ارگ، اختصاص داد و کارشناسان ایتالیایی و ایرانی در تابستان ۱۳۹۰، آن را به پایان رساندند. فرانسویها نقشه ارگ بم را تهیه کردند و بانک جهانی هم با کمک مالی قدمهایی در این زمینه برداشت.

پس از زلزله، ارگ بم در فهرست آثار در معرض خطر قرار گرفت؛ اما مرمتهای انجام شده در سالهای گذشته، باعث شد تا سازمان یونسکو در تیر ماه ۱۳۹۲ ارگ بم را از فهرست آثار در معرض خطر، حذف کند.
پیشنهاد مطالعه: “کشیت ؛ آبشاری در دل کویر“ را در مجله دلتا بخوانید.
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
مالی کشوری است درغرب آفریقا و پایتخت آن باماکو است.

در بین تمام دیدنیهای آفریقا برخی مقاصد هستند که به دلیل زیبایی خارقالعادهشان شهرت پیدا کردهاند. این مکانهای زیبا در کشورهای مختلف آفریقا قرار دارند و در کنار هم، آفریقای شگفتانگیز و اعجاببرانگیز را به وجود آوردهاند. در مجله دلتا با مسجد جامع جنه مالی از جاذبههای گردشگری این کشور آشنا میشویم.
دیوارهای مسجد بزرگ شهر “جنه” که بر اساس ارتفاع آنها دارای قطر ۴۱ تا ۶۱ سانتی متر هستند، از خشت گلی و به صورتی هنرمندانهای ساخته شدهاند، به گونهای که ظاهر زیبایی به این مسجد بخشیده است. در ساخت مسجد بزرگ شهر “جنه” از شاخههای درخت خرما استفاده شده تا از ترک خوردن بر اثر رطوبت و گرما در امان باشد، دیوارهای این مسجد نیز عایقی در برابر گرمای روز و سرمای شب به شمار میآید. لازم به ذکر است، مسلمانان اجازه ورود به این مسجد را ندارند.

ساخت این بنا مربوط به سال ۱۹۰۷ میلادی میباشد و به دلیل سبک معماری اسلامی به کار رفته در آن، بسیاری از مهندسان معماری این مسجد بزرگ را بزرگترین دستاورد معماری شیوه موسوم به “سودانی – ساحلی” یا به عبارت دیگر “نئوسودانی” قلمداد میکنند. مسجد جامع جنه مالی با ۱۰۰ متر طول و ۴۰ متر عرض بزرگترین بنای خشتی جهان لقب گرفته است. هر ساله مسلمانان منطقه دور هم جمع میشوند و با کمک یکدیگر این مسجد را بازسازی میکنند. این مسجد از قدیمیترین مساجد این کشور نیست، بلکه از بزرگترین مساجد مالی به شمار میرود.
این مسجد با هیچ کدام از مساجد کشورهای آفریقای غربی قابل مقایسه نیست. برخی از معماران برجسته اسلامی اعتقاد دارند که منارههای مخروطی مساجد مالی از این مسجد الهام گرفته شده است. این مسجد دارای سه مناره جعبه مانند و بلند است که از روی دیوار اصلی بلند شده است. هر مناره از پلکانی برخوردار است که آن را به سقف میرساند و بلندای هر کدام از آنها شکل مخروطی دارد که برای ساخت آن از تخم شترمرغ بهره گرفته شده است.

بازسازی سالانه مسجد بزرگ شهر “جنه” تبدیل به جشنوارهای شده که طی آن تمامی ساکنان این شهر جمع شده و به صورت نوبتی چند روز به بازسازی مسجد میپردازند، در این مدت و در حالی که جوانان و میانسالان مشغول تعمیر لولهها و پلههای چوبی مسجد بزرگ شهر و زنان نیز در حال آبرسانی به آنها هستند، کودکان در اطراف مسجد و با وسایلی که قرار است در بازسازی آن به کار رود، بازی کرده و کهنسالان نیز بر کار بازسازی و تعمیر نظارت میکنند. مسجد جامع جنه مالی در سال ۱۹۸۸ میلادی در فهرست میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) قرار گرفت.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با مساجد مشهور ایران و جهان “دیدنی های استانبول؛ مسجد سلطان احمد” را مطالعه کنید.
جشنهای سنتی در فستیوال های ژاپن
دریاچه توشن؛ تقابل جنگل و دریا
با قونیه، شهر مریدان مولانا آشنا شوید
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .