عودلاجان یکی از دیدنیهای تهران و یکی از محلههای تاریخی پایتخت به شمار میرود. عودلاجان به تنهایی یک موزه شهر است و میتوانید یک روز کامل خوش بگذرانید و قشنگیهای تهران را ببینید.

محله عودلاجان تهران پر از تیمچهها و کوچههای باریک و با صفاست و دیدن آن حس و حال نوستالژیک فوق العادهای ایجاد میکند. با مجله دلتا همراه باشید تا با هم در کوچه پس کوچههای آن قدم بزنیم.
وقتی ادعا میکنیم محله عودلاجان یکی از جاذبه های توریستی تهران است، یعنی اینکه جاذبههای زیادی چشم انتظارتان هستند. هر گوشه محله که بایستید منظره مناسبی برای عکس گرفتن دارید. این منطقه با کوچهها و تیمچههای باریکی که بافت سنتیشان را حفظ کردهاند، پیادهروی را تبدیل به سفری یک روزه در تاریخ میکند.
همین مسیر را اگر ادامه دهیم به خانه فخرالملوک میرسیم که امروزه به یک سفره خانه سنتی به نام نان و نمک تبدیل شده است. بنای آن حدود ۱۲۰ سال قدمت دارد و ساختمانش با داشتن یک حیاط، حوض و شاهنشین بسیار زیبا، از سفرهخانههای معروف محله است.

خانه مدرس، یکی از آن خانههای قدیمیاست که مشابهش را فقط در فیلمهای قدیمی دیدهاید. حیاط و ایوان آجری و حوض وسط آن به همراه گلدانهایی که روی ایوان گذاشته شده شما را به خاطره خانه مادربزرگ میبرد.

در محله عودلاجان تهران ، “اولین”های زیادی وجود دارد. مثلا اولین بانک ایران در تیمچه اکبریان در این محله تاسیس شده است؛ البته این بنا امروز به سفرهخانه سنتی طهرون تغییر نام داده است. جایی که به سبب دیزیهایش در شهر مشهور است. بنای این سفرهخانه به ۲۶۰ سال قبل میرسد.
یکی از دیدنیهای معروف محله، بازارچه سنتی آن است. جایی که یک سرای اصلی و کوچههای فرعی دارد و سقفش با گنبدهای قوسی شکل پوشانده شده است. داخل بازار، صنایع دستی، ظرفهای میناکاری شده، سفالی و مسی میفروشند.

بعد از دیدن بازارچه در عودلاجان میتوانید حمامی را هم پیدا کنید که همان حمام نواب فیلم قیصر است که حالا دیگر حمام نیست و در عوض به مرکز فروش صنایع دستی تبدیل شده است.

سریال پدرسالار را هم در یکی از خانههای قدیمی این محله به نام عمارت مهرانگیز ساختهاند. این خانه قاجاری امروز به خانه فرهنگ امامزاده یحیی تبدیل شده است.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبههای گردشگری پایتخت، “لحظهای آرامش در تهران شلوغ” را مطالعه کنید.
سی تیر، قدیمیترین خیابان خوشمزه تهران!
خانه دایی جان ناپلئون، تنها بازمانده خیابان لالهزار
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
یکی از جاذبههای گردشگری چابهار روستای گاندو یا باهوکلات است که شهرت خود را مدیون گونهای نادر از تمساح به نام تمساح گاندو یا پوزه کوتاه است.

آیا
میدانید تعداد زیادی از گردشگران برای تماشای نوع نادری از تمساح از
نزدیک در زیستگاه طبیعی خود به چابهار سفر میکنند؟ اگر میخواهید چنین
تجربهای داشته باشید، میتوانید به روستای باهوکلات یا گاندو در ۱۰۱
کیلومتری شمال شرق چابهار و در منطقهای محافظت شده به همین نام بروید تا
از نزدیک گونهای نادر از یکی از بازماندگان عصر دایناسورها را ملاقات
کنید! در ادامه این مطلب از مجله دلتا
ابتدا شما را کمی با روستای گاندو آشنا میکنیم و سپس اطلاعاتی در مورد
جذابترین جاذبه آن یعنی تمساحهای با ابهت گاندو ارائه میدهیم.
روستای
باهوکلات روستایی با طبیعت بکر و زیبا در کنار رودخانه باهوکلات و روی یک
تپه بوده که ارتفاع آن از سطح دریا ۴۰ متر است. روستای باهوکلات در بهار و
پاییز آب و هوایی معتدل و در تابستان آب و هوایی گرم دارد.
معماری
متمرکز این روستا از دو بخش سنتی و جدید تشکیل شده و بیشتر خانهها
بهصورت یک طبقه ساخته شده است. مردم این روستا اهمیت خاصی برای مراسم
مذهبی خود قائل هستند و غالبا با لباس محلی خود در این مراسم حضور
مییابند.
همان طور که گفتیم، طبیعت این روستا نیز زیبا و دیدنی است و
مزارع موز آن نظر هر گردشگری را به خود جلب میکند. در ضمن این روستا
زیستگاه برخی از پرندگان شبه قاره هند نیز است. از دیگر گونههای این
روستا میتوان به ماهی گلخوار، راسو، پرندگانی نظیر هوبره و دراج، سنجاب و
لاکپشتهای سبز دریایی اشاره کرد.
تمساح گاندو که
یکی از گنجینههای ارزشمند روستای گاندو محسوب میشود، در آبگیرهای ایجاد
شده در مسیر رودخانه باهوکلات زندگی میکند. این نوع تمساح بسیار خطرناک
بوده و نزدیک شدن به آن میتواند عواقب جبرانناپذیری و حتی مرگ را
بهدنبال داشته باشد؛ اما جالب است بدانید اهالی روستای گاندو نهتنها این
موجود را خطرناک نمیدانند، بلکه معتقدند وجود این حیوان در روستا باعث
برکت و افزایش روزی میشود.
مردم روستا، گاندو را مقدس میدانند و هیچ
آسیبی به آنها وارد نمیکنند؛ اهالی گاندو بهقدری برای ارزشمندترین
جاذبه روستای خود ارزش قائل هستند که در سالهای اخیر که خشکسالی دامن
روستای آنها را گرفته است، تلاش کردهاند که تمساحها را به آبگیرهای
پرآبتر انتقال دهند و حتی غذاهای آنها را نیز تامین میکنند.
این نوع
تمساح که اجداد آنها ۲۲۵ تا ۲۶۵ میلیون سال قبل میزیستهاند، علاوه بر
روستای باهوکلات و اطراف رودخانه باهوکلات، در اطراف رودخانه کاجو،
شهرستان سرباز، محدودههای آبی شهرهای راسک، چابهار، نیکشهر و سراوان نیز
یافت میشود. جالب است بدانید ۹۰ روستا در استان سیستان و بلوچستان میزبان
گاندو هستند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با سایر جاذبه های توریستی ایران، “سفر به شکارگاه شاهان ایران کهن” را مطالعه کنید.
قلعه الموت، پرواز خیال در میان تاریخ و طبیعت
هفت حوض؛ طبیعتی بکر میان کوههای سنگی
آبشار یخی آبنیک، یک گشت آخر هفتهای
قدیمیترین بنای ضد زلزله جهان در قلب ایران
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
قبوستان منطقهای تپهای و کوهستانی در شرق جمهوری آذربایجان است که مانند کتابی تصویری از تحولات تمدن بشر در این منطقه است. در هزاران سال گذشته، چه بر قبوستان گذشته است؟

قبوستان را «سرزمین بستر رودخانه خشک» مینامند، اما ۴۰ هزار سال پیش، این منطقه در شرق جمهوری آذربایجان سرسبز بود. پس از آخرین عصر یخبندان، مردم غارنشین گوزن و بز شکار میکردند و از دشتها و چمنزارها غذا برداشت میکردند و از دریای خزر ماهی صید میکردند. با مجله دلتا همراه باشید تا تاریخ هزارساله این منطقه را در پارک ملی قبوستان ورق بزنیم و با یکی از اولین آلات موسیقی بشر آشنا شویم.
پس از شکلگیری اولین تمدنهای بشر، گردشگران از شرق و غرب به قبوستان سفر میکردند و در غارهای آهکی اقامت میکردند و تا قرن بیستم رد پاهایی از خود روی دیوارهای این پناهگاهها به جا گذاشتهاند. این آثار سنگی در قلب پارک ملی قبوستان ، موزهای روباز و منحصربهفرد، قرار دارد. در این فلات سنگ آهکی در منطقه نیمه کویری، بیش از ۶ هزار حکاکی روی سنگ و صخره وجود دارد که با نام «سنگنگاره» شناخته میشوند.

سنگ نگارهها، باستانیترین آثار هنری است که از تمدن بشر به جا مانده است. موسیقیای در ارتباط با هنر سنگی وجود داشت؛ همچنین رقص، هنر و نقاشی نیز با این آثار مرتبط بودند. اما این روزها فقط سنگ نگارههای روی دیوار به جا ماندهاند. در این کنده کاریها میتوان تصویر جنگجویان، گاو نر، گوزن و بز، صحنههای از ماهیگیری و تصاویری از جانفشانی مردمان آن دوره دیده میشود.
این پناهگاهها به مدت چندین هزار سال هم محل زندگی انسانها بودند و هم محل عبادتشان. مراسمهای مذهبی و جادویی و همچنین عبادت اجداد و کوهستانها نیز در این غارها برگزار میشد.

قاوال داش (که در زبان ترکی به معنی سنگ دایره زنگی است) که در ورودی این پارک ملی قرار دارد، یکی از ۴ سنگ آوازخوانی است که در قبوستان کشف شده است. زمانی که سنگهای کوچک به این سنگ سنگین با ارتفاع ۲ متر برخورد میکنند، صدایی شبیه به صدای سنگ تولید میشود. این صدا و طنین عجیب بهخاطر وجود حفرههای میکروسکوپی داخل صخره است که در نتیجه آب و هوای خشک و تاثیرات گاز طبیعی موجود در منطقه به وجود آمده است.
امروزه گردشگران میتوانند این آلت موسیقی اولیه را به صدا درآورند و ریتمهایی بنوازند که هزاران سال قبل، مردم این منطقه مینواختند. هر یک از این سنگها نشانههای خاص خود را دارند. آنها سالیان زیادی مورد استفاده قرار گرفتهاند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبههای جهانگردی، “لنکران؛ جایی که آب شعلهور میشود!” را مطالعه کنید.
لنکران؛ جایی که آب شعلهور میشود!
جزیرهای با تنهاترین خانه دنیا!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
در قلعهای جذاب و دیدنی در انگلستان میتوانید یک ماجراجویی چهار روزه در یک مدرسه جادوگری را تجربه کنید.

مدرسه جادوگری بوثول (Bothwell) مدرسهای است که مهمانان آن، میتوانند اجرای جادوگری به شکل زنده را تجربه کنند. درهای این مدرسه هر چند ماه یک بار به روی دانشآموزان باز میشود و میزبان گروه جدیدی از هنرجویانی است که به دنبال هیجان و ماجراجویی و جادو هستند. با مجله دلتا همراه باشید تا با این مکان هیجانانگیز آشنا شوید.

این مدرسه در قلعه باشکوه و دیدنی هرستمنزو (Herstmonceux Castle) در انگلستان برپا میشود که قدمت آن به قرن پانزدهم برمیگردد. این قلعه در حدود ۱۲۱ هکتار وسعت دارد و بیشتر از همه به خاطر باغها و خندقهایش شهرت دارد. کلاسهای این مدرسه در اتاقهای تاریخی این مجموعه برپا میشود. بدون شک تجربه حضور در یک مدرسه جادوگری که انگار از دل قصهها وارد دنیای واقعی ما آدمها شده، تجربهای فراموشنشدنی و جذاب است.

همه جادوگران در گروههای مختلفی دستهبندی میشوند و به هر کدام یک کاراکتر خاص تعلق میگیرد تا در این چهار روز با آن شخصیت، ظاهر شود. مهمانها میتوانند دانشآموز یا استاد باشند و زندگی روزمره یک مدرسه جادوگری را تجربه کنند. افراد در زمان رزرو بلیط خود، پرسشنامهای را در مورد علاقهمندیهای خود پر میکنند و خلاصهای از شخصیت و کاراکتر مورد نظر در اختیار آنها قرار میگیرد. در خارج از چارچوب این ویژگیهای شخصیتی، بازدیدکنندگان میتوانند ویژگیهای شخصیتی خود را نیز به این کاراکتر اضافه کنند. آنها میتوانند در این مدرسه جادوگری نقش بازی کنند یا هنر جادوگری را آموزش ببینند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبه های عجیب گردشگری جهان، “لنکران؛ جایی که آب شعلهور میشود!” را مطالعه کنید.
این رودخانه زیبا، قاتلی بیرحم است!
آبشار یخی آبنیک، یک گشت آخر هفتهای
در این جاده، هزار مترسک به استقبالتان میآیند!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
رستورانهای خیابان سی تیر تهران در شب با جلوه و نورپردازی زیبایی که دارد و همچنین نوای موسیقی شبانهای که شنیده میشود از محبوبیت و استقبال بالایی برخوردار است. در این محل، افراد زیادی را میبینید که برای تفریح به اینجا آمدهاند بر روی خیابانهای سنگفرش قدم میزنند، غذاهای مختلف را امتحان میکنند و در کنار یکدیگر لبخندهای زیبایی بر لب دارند.

خیابان سی تیر یکی از محلههای قدیمی و اصیل شهر تهران است که به خاطر قیام مردم در تاریخ سی تیر ماه سال ۱۳۳۱ نامش از قوام السلطنه تغییر یافت. این خیابان از گذشتههای دور تا به امروز قسمتی جدانشدنی از قطبهای گردشگری کشور بوده است و در آن میتوانید ساختمانهای قدیمی بسیاری را ببینید. امروز با سنگفرش شدن خیابان و حضور غرفههای سیار خیابانی بر جاذبههای آن افزوده شده است. با مجله دلتا همراه شوید تا با هم گشتی کوتاه در خیابان سی تیر تهران داشته باشیم.
خیابان
۳۰ تیر در منطقه ۱۲ شهر تهران قرار دارد. گفته میشود به خاطر مریض
خانهای که در خیابان قرار داشت، زمانی بین مردم به نام مریضخانه شناخته
میشد. تا این که به خاطر نزدیکی به محل سکونت احمد قوام، نام قوام
السلطنه را برای این خیابان انتخاب کردند. پس از چندی به دلیل قرار داشتن
کلیسای انجیلی (پطرس مقدس)، کنیسه حییم و آتشکده زرتشتی آدریان به خیابان
ادیان معروف شد. امروز اما نام آن خیابان ۳۰ تیر است، مردم تهران در این
روز به دعوت آیت الله کاشانی با تعطیلی بازار و مغازه ها به خیابان ها
ریختند و خواستار سرنگونی قوام شدند.

چندین کافه و رستوران قدیمی در نزدیکی و داخل این خیابان وجود دارد، اما آنچه آن را بیش از پیش هیجانانگیز کرده است غذاهای خیابانی است. در اوایل سال ۹۵ بود که خیابان سی تیر سنگفرش شد. کمی بعد دکههایی نیز در خیابان مستقر شدند و خبر از یک اتفاق تازه در این مکان دادند. آذرماه همان سال بازار غذاهای خیابانی رسما افتتاح شد. در این خیابان شاهد صحنههایی زیبا و قشنگ خواهید بود، از چای سماوری و چای آلبالو گرفته تا دوچرخهای که تبدیل به کافهای کوچک اما جذاب شده است.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه های توریستی تهران، “لحظهای آرامش در تهران شلوغ” را مطالعه کنید.
خانه دایی جان ناپلئون، تنها بازمانده خیابان لالهزار
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .