روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!شهری که در عصر حجر به سر می‌برد!
شاید شما با کارتون "عصر حجر" یا Flintstones آشنا باشید و در کودکی این خانواده که در میان خانه‌های سنگی زندگی می‌کردند را دیده باشید. اما فکر می‌کنید بتوانید شهر سنگی درون داستان را در واقعیت ببینید؟
امروز می‌خواهیم قدم به دنیای داستان‌های عصر حجر بگذاریم. روستای موناسانتو در پرتغال دقیقا شما را به درون این داستان می‌برد، پس با مجله دلتا همراه باشید.
روستای موناسانتو کجاست؟
این روستا بالای یک کوه در قلب پرتغال و با فاصله کمی از مرز اسپانیا
قرار گرفته است. موناسانتو در سال ۱۹۳۸ به عنوان یکی از تاریخی‌ترین
روستاهای پرتغال شناخته شد. وقتی به تصاویر آن نگاه می‌کنیم چهره غیرعادی و
باستانی آن به چشم می‌خورد و همین موجب می‌شود این روستا یکی از
ارزشمندترین نقاط برای بازدید در پرتغال محسوب شود.
از
آنجایی که این روستا در ارتفاعات قرار گرفته است ساکنین آن چشم‌اندازی
شگفت‌انگیز از محیط اطراف و پرتغال مرکزی خواهند داشت اما برای گردشگران،
این تخته سنگ‌های بزرگ و غول آسا بیشتر به چشم خواهد آمد چرا که به هر جا
نگاه کنید این تخته سنگ‌ها را می‌بینید. خانه‌ها، مسیرها و بالا و پایین
این روستا در دل این سنگ‌ها شکل گرفته است.
جاده‌های
باریک در میان این روستا، پرتغال کهن را معرفی می‌کنند. اگرچه این
جاده‌ها باریک و قدیمی هستند اما قدم زدن در آنها بسیار لذت‌بخش خواهد
بود، گویا در میان تاریخ قدم بر می‌دارید.
در
بالاترین نقطه این دهکده یک قلعه قرار گرفته است که آخرین یادگار
شوالیه‌های معبد (گروهی نظامی-مذهبی که در قرون وسطی فعالیت می‌کردند)
است. این قلعه یکی از نمادهایی است که قدمت و میراث این دهکده را نشان
می‌دهد. برج ساعت این دهکده که یک خروس نقره‌ای بالای آن قرار گرفته است
نیز از دیگر جاذبه‌هایی است که نباید هنگام بازدید از این دهکده از آن
چشم پوشی کرد.
تمام
مناظری که در روستای موناسانتو مشاهده می‌شود یادآور عصر حجر یا عصر سنگی
خواهد بود، قطعا شما نیز هنگام قدم زدن در چنین مکانی به یاد مردمان
اولیه یا شخصیت‌های انیمیشن محبوب عصر حجر خواهید افتاد.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبه‌های جهانگردی، “فستیوال‌های رنگارنگ تایلند” را مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
شهر شیطان، جایی که تمام مردمانش سنگ شدند!
با ورود به این چاه اسرارآمیز در زمان، سفر می‌کنید!
برای ماجراجویی در برمودا آماده‌اید؟
غار ملودی، موسیقی از جنس اقیانوس
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
تنگ تامرادی یاسوج، آشیانه هزاران پرستو
تصور کنید در جایی قدم گذاشته‌اید که زمانی دور، سربازان هخامنشی در آن جنگیده‌اند و طبیعت بکرش به حضور آریوبرزن سردار سپاه ایرانی افتخار می‌کند. مکان مورد نظر ما تنگ تامرادی یاسوج است که در میان کوهستان‌های استان کهگیلویه و بویر احمد قرار گرفته و یکی از جلوه‌های تماشایی ایران در دنیایی متفاوت است.
فاصله تنگ تامرادی تا یاسوج با دشت‌های هموار و گردنه‌های کوهستانی خود یکی از صدها جاذبه زیبای منطقه است که می‌تواند در مجموع مقصدی نو برای علاقه‌مندان به کوه‌نوردی، ورزش‌های آبی و دره‌نوردی باشد. جلوه‌های اعجاب‌انگیز این طبیعت زیبا را می‌توانید در ادامه این مطلب از مجله دلتا مشاهده کنید.
آشنایی با تنگ تامرادی | زیستگاه سنجاب ایرانی
از شهر یاسوج به سمت سه راهی سپیدار که حرکت کنید، بعد از عبور از جاده‌های کوهستانی و دشت‌های وسیع، مسیر تنگ تامرادی را خواهید دید که شما را به یکی از بکرترین و ناشناخته‌ترین تنگ‌های ایران می‌رساند. اینجا مکانی است که از دل تاریخ بیرون آمده و روزگاری شاهد جنگ‌های سپاه هخامنشی در مقابل اسکندر مقدونی بوده است اما شگفت‌انگیز بودن این منطقه تنها به قصه‌های تاریخی برنمی‌گردد. طبیعت بکر و جاذبه های توریستی تنگ تامرادی در کنار گردش در دل تاریخ شما را به همراهی آبشارهای بلند و باشکوه، غارهای زیبا، عبور از جنگل بلوط، رودخانه‌نوردی و یک گردش تمام عیار در بین صخره‌های زاگرس استوار دعوت می‌کند.
چه برای یک گردش کوتاه همراه با خانواده راهی این مکان رویایی شده باشید و چه سال‌ها است که طبیعت‌گردی را به صورت حرفه‌ای انجام می‌دهید، تنگ تامرادی شگفتی‌هایی برای عرضه به شما دارد.
دیدنی های تنگ تامرادی
آبشار تنگ تامرادی
تنگ تامرادی ۴ آبشار دارد و ارتفاع بلندترین آبشار آن به ۵۰ متر می‌رسد و تماشای آن از کنار جاده خالی از لطف نیست. گوش سپردن به موسیقی زنده طبیعت و آب‌تنی در حوضچه‌های پایین دست آبشارها از مهم‌ترین دلایل کشش تنگ تامرادی برای مسافران این منطقه است.
غارها
از جاذبه‌های این منطقه، غارهایی هستند که آشیانه پرنده‌هایی همچون پرستو شده‌اند و با عبور دادن جریان آب به زیبایی خود اضافه کرده‌اند.
چشمه بلوط عسلی
یکی از معروف‌ترین تفرجگاه‌ها و ییلاق‌های منطقه در کنار چشمه‌ای زیبا به نام بلوط عسلی قرار گرفته است که با وجود حوضچه‌های طبیعی زیاد می‌تواند پیشنهاد خوبی برای تفریح و کمپ یک روزه در کنار عبور و مرور مردم روستا و گله‌های آنها باشد.
جنگل بلوط، زیستگاه سنجاب ایرانی
شرایط مناسب آب و هوای کهگیلویه و بویراحمد مکانی خوب برای رشد درختان بلوط است که جنگل‌های تنگ تامرادی را به یکی از مهم‌ترین زیست‌گاه‌های حیوانات بومی مانند سنجاب ایرانی، خرس و کبک تبدیل کرده است. سنجاب ایرانی که به سنجاب زاگرس نیز شناخته می‌شود، نقش مهمی در حفظ اکوسیستم منطقه دارد. آنها با رفتار خاص تغذیه‌ای خود به تکثیر درختان کمک زیادی می‌کنند و شاخص سلامت جنگل‌های بلوط هستند. سر و دم قرمز رنگ سنجاب ایرانی از نشانه‌هایی است که این پستاندار را از گونه‌های دیگر سنجاب متمایز می‌کند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های گردشگری ایران، “روستای ایرانی که جاذبه‌اش تمساح است!” را مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
بزرگترین آبشار طبیعی خاورمیانه در ایران
هیچکس از این زندان فرار نمی‌کند!
هفت حوض؛ طبیعتی بکر میان کوه‌های سنگی
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
جزایر فراموش شده دریای وادن
درست در سواحل شمال غربی آلمان، در دریای شمالی وادن، سری ده تایی از جزایر کم ارتفاع و هم سطح دریا وجود دارند که به عنوان جزایر هالیگ شناخته می‌شوند.
جزایر هالیگ
تنها چند فوت بیشتر از سطح دریا ارتفاع دارند، بنابراین هر زمستان زمانی
که جزر و مد دریای وادن شدید می‌شود، جزایر زیر آب می‌روند. با مجله دلتا همراه باشید تا با این جزایر جذاب آشنا شوید.
در
قرون وسطی، شمار زیادی از این جزایر هالیگ وجود داشت، اما با گرم‌شدن
تدریجی زمین و افزایش ارتفاع سطح دریا، تعدادی از این جزایر غیر ساکن در دریای وادن به زیر امواج فرو رفتند و برای همیشه ناپدید شدند.
جزایر
هالیگ بسیار کم جمعیت هستند و در مناطق خارجی به سختی کسی آنها را
می‌شناسد. هر خانه بر روی تپه‌های مصنوعی ساخته شده است که به آنها Warft
می‌گویند و باعث می‌شود از سطح دریا و خطر تخریب به وسیله امواج در امان
بمانند. در طول وقوع این سیلاب‌های دور‌ای هر کدام از این تپه‌های مصنوعی
به جزیره‌ای کوچک برای خود تبدیل می‌شود.
در
دوران وایکینگ‌ها، هالیگ‌ها بسیار پایدارتر و همواره محل سکونت بومیان
بودند. اما منازل مسکونی باز هم روی همان تپه‌ها بود و مناطق مرتفع‌تر به
کشاورزی اختصاص داده می‌شد. ساکنان خانه‌های خود را با سدهای کوچک و
تپه‌ها محافظت می‌کردند، در حالی که مناطق کم ارتفاع‌تر دور خانه خود را
تخلیه می‌کردند و به زراعت می‌پرداختند یا برای دام‌های خود لانه‌سازی
می‌کردند.
بعضی
از این جزایر از طریق جاد‌های کوچک و راه‌آهن‌های باریک به سرزمین‌های
اصلی متصل می‌شوند که ساکنین آنها به وسیله قطارهای اختصاصی کوچک روی این
ریل‌ها عقب و جلو می‌روند. هر خانه واگن مخصوص به خود را دارد و ساکنینش
آن واگن را می‌رانند. در اصل آنها از نیروی باد برای حرکت واگن‌هایشان
استفاده می‌کردند اما امروزه نیروی دیزل عامل حرکتی آن‌هاست.
پرورش
گاو و گردشگری معیشت اصلی ساکنان هالیگ است. در ایامی که جزر و مد دریا
کم است و دریا ساکن است راه رفتن بر سطح این جزایر به شدت پیشنهاد می‌شود و
یکی از سرگرمی‌های محبوب در میان هلندی‌ها و آلمانی‌ها است. از این ده
جزیره تنها پنج جزیره دارای سکونت هستند. باقی آنها بخشی از پارک ملی شلسویگ-هولشتاین (Schleswig-Holsteinisches) دریای وادن هستند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبه‌های جهانگردی، “فستیوال‌های رنگارنگ تایلند” را مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
برای ماجراجویی در برمودا آماده‌اید؟
جزیره‌ای با تنهاترین خانه دنیا!
چرا به این کوه زیبا، کوه قاتل می‌گویند؟!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
جزایر فراموش شده دریای وادن
درست در سواحل شمال غربی آلمان، در دریای شمالی وادن، سری ده تایی از جزایر کم ارتفاع و هم سطح دریا وجود دارند که به عنوان جزایر هالیگ شناخته می‌شوند.
جزایر هالیگ
تنها چند فوت بیشتر از سطح دریا ارتفاع دارند، بنابراین هر زمستان زمانی
که جزر و مد دریای وادن شدید می‌شود، جزایر زیر آب می‌روند. با مجله دلتا همراه باشید تا با این جزایر جذاب آشنا شوید.
در
قرون وسطی، شمار زیادی از این جزایر هالیگ وجود داشت، اما با گرم‌شدن
تدریجی زمین و افزایش ارتفاع سطح دریا، تعدادی از این جزایر غیر ساکن در دریای وادن به زیر امواج فرو رفتند و برای همیشه ناپدید شدند.
جزایر
هالیگ بسیار کم جمعیت هستند و در مناطق خارجی به سختی کسی آنها را
می‌شناسد. هر خانه بر روی تپه‌های مصنوعی ساخته شده است که به آنها Warft
می‌گویند و باعث می‌شود از سطح دریا و خطر تخریب به وسیله امواج در امان
بمانند. در طول وقوع این سیلاب‌های دور‌ای هر کدام از این تپه‌های مصنوعی
به جزیره‌ای کوچک برای خود تبدیل می‌شود.
در
دوران وایکینگ‌ها، هالیگ‌ها بسیار پایدارتر و همواره محل سکونت بومیان
بودند. اما منازل مسکونی باز هم روی همان تپه‌ها بود و مناطق مرتفع‌تر به
کشاورزی اختصاص داده می‌شد. ساکنان خانه‌های خود را با سدهای کوچک و
تپه‌ها محافظت می‌کردند، در حالی که مناطق کم ارتفاع‌تر دور خانه خود را
تخلیه می‌کردند و به زراعت می‌پرداختند یا برای دام‌های خود لانه‌سازی
می‌کردند.
بعضی
از این جزایر از طریق جاد‌های کوچک و راه‌آهن‌های باریک به سرزمین‌های
اصلی متصل می‌شوند که ساکنین آنها به وسیله قطارهای اختصاصی کوچک روی این
ریل‌ها عقب و جلو می‌روند. هر خانه واگن مخصوص به خود را دارد و ساکنینش
آن واگن را می‌رانند. در اصل آنها از نیروی باد برای حرکت واگن‌هایشان
استفاده می‌کردند اما امروزه نیروی دیزل عامل حرکتی آن‌هاست.
پرورش
گاو و گردشگری معیشت اصلی ساکنان هالیگ است. در ایامی که جزر و مد دریا
کم است و دریا ساکن است راه رفتن بر سطح این جزایر به شدت پیشنهاد می‌شود و
یکی از سرگرمی‌های محبوب در میان هلندی‌ها و آلمانی‌ها است. از این ده
جزیره تنها پنج جزیره دارای سکونت هستند. باقی آنها بخشی از پارک ملی شلسویگ-هولشتاین (Schleswig-Holsteinisches) دریای وادن هستند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبه‌های جهانگردی، “فستیوال‌های رنگارنگ تایلند” را مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
برای ماجراجویی در برمودا آماده‌اید؟
جزیره‌ای با تنهاترین خانه دنیا!
چرا به این کوه زیبا، کوه قاتل می‌گویند؟!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .
جزایر فراموش شده دریای وادن
درست در سواحل شمال غربی آلمان، در دریای شمالی وادن، سری ده تایی از جزایر کم ارتفاع و هم سطح دریا وجود دارند که به عنوان جزایر هالیگ شناخته می‌شوند.
جزایر هالیگ
تنها چند فوت بیشتر از سطح دریا ارتفاع دارند، بنابراین هر زمستان زمانی
که جزر و مد دریای وادن شدید می‌شود، جزایر زیر آب می‌روند. با مجله دلتا همراه باشید تا با این جزایر جذاب آشنا شوید.
در
قرون وسطی، شمار زیادی از این جزایر هالیگ وجود داشت، اما با گرم‌شدن
تدریجی زمین و افزایش ارتفاع سطح دریا، تعدادی از این جزایر غیر ساکن در دریای وادن به زیر امواج فرو رفتند و برای همیشه ناپدید شدند.
جزایر
هالیگ بسیار کم جمعیت هستند و در مناطق خارجی به سختی کسی آنها را
می‌شناسد. هر خانه بر روی تپه‌های مصنوعی ساخته شده است که به آنها Warft
می‌گویند و باعث می‌شود از سطح دریا و خطر تخریب به وسیله امواج در امان
بمانند. در طول وقوع این سیلاب‌های دور‌ای هر کدام از این تپه‌های مصنوعی
به جزیره‌ای کوچک برای خود تبدیل می‌شود.
در
دوران وایکینگ‌ها، هالیگ‌ها بسیار پایدارتر و همواره محل سکونت بومیان
بودند. اما منازل مسکونی باز هم روی همان تپه‌ها بود و مناطق مرتفع‌تر به
کشاورزی اختصاص داده می‌شد. ساکنان خانه‌های خود را با سدهای کوچک و
تپه‌ها محافظت می‌کردند، در حالی که مناطق کم ارتفاع‌تر دور خانه خود را
تخلیه می‌کردند و به زراعت می‌پرداختند یا برای دام‌های خود لانه‌سازی
می‌کردند.
بعضی
از این جزایر از طریق جاد‌های کوچک و راه‌آهن‌های باریک به سرزمین‌های
اصلی متصل می‌شوند که ساکنین آنها به وسیله قطارهای اختصاصی کوچک روی این
ریل‌ها عقب و جلو می‌روند. هر خانه واگن مخصوص به خود را دارد و ساکنینش
آن واگن را می‌رانند. در اصل آنها از نیروی باد برای حرکت واگن‌هایشان
استفاده می‌کردند اما امروزه نیروی دیزل عامل حرکتی آن‌هاست.
پرورش
گاو و گردشگری معیشت اصلی ساکنان هالیگ است. در ایامی که جزر و مد دریا
کم است و دریا ساکن است راه رفتن بر سطح این جزایر به شدت پیشنهاد می‌شود و
یکی از سرگرمی‌های محبوب در میان هلندی‌ها و آلمانی‌ها است. از این ده
جزیره تنها پنج جزیره دارای سکونت هستند. باقی آنها بخشی از پارک ملی شلسویگ-هولشتاین (Schleswig-Holsteinisches) دریای وادن هستند.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی بیشتر با جاذبه‌های جهانگردی، “فستیوال‌های رنگارنگ تایلند” را مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
برای ماجراجویی در برمودا آماده‌اید؟
جزیره‌ای با تنهاترین خانه دنیا!
چرا به این کوه زیبا، کوه قاتل می‌گویند؟!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید .