روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!روزنوشتهای خانم نئاندرتال
روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!دریاچهای که در آن اسکلت انسان روییده است!
تا به حال شده که به دریاچهای بروید که اطرافش به جای درخت و چمن، اسکلت کاشته شده باشد؟ بله این دریاچه وجود دارد! این اجساد به جا مانده متعلق به مسافرانی است که میان راه، دچار حادثه اسرارآمیزی شده و جانشان را از دست داده‌اند.
دریاچه روپکاند در بیشتر اوقات سال یخ‌زده است. خیلی‌ها از وجود این دریاچه خبر ندارند و بعضی از کوه‌نوردان تصادفی به آن می‌رسند. برای همین در نگاه اول، این دریاچه چندان جذاب و شگفت انگیز به نظر نمی‌رسد. اما وقتی یخ دریاچه کاملا آب می‌شود و عمق دو متری آن به چشم می‌آید، آن موقع است که شگفتی آن پدیدار می شود. انبوهی از اسکلت‌های انسان‌ها زیر لایه ضخیمی از یخ جا خوش کرده‌اند و برای همین نام دیگر روپکاند را «دریاچه اسکلت» گذاشته‌اند. با مجله دلتا همراه باشید.
اسکلت‌های باستانی دریاچه روپکاند
از قرن نوزدهم، بومیان هیمالیا از وجود چنین دریاچهای باخبر بودند و درباره آن حرف می‌زدند. سال ۱۹۴۲ فردی برای انجام تحقیقات درباره دریاچه اسکلت، به منطقه موردنظر رفت. وی در این سال، وجود روپکاند را به طور قانونی به ثبت رساند. او از دیدن دریاچه روپکاند وحشت کرد چرا که نزدیک به ۲۰۰ اسکلت نه تنها در عمق دریاچه، بلکه در لابه‌لای صخره‌های منطقه کوهستانی به چشم می‌خورد.
دریاچه روپکاند معروف شد
دریاچه روپکاند خیلی زود توجه مردم را به خود جلب کرد. هر یک از محققان سعی می‌کردند نظریه‌ای درباره این که اسکلت ها از کجا آمده‌اند و متعلق به چه کسانی هستند ارائه دهند. یکی از اولین نظریه‌ها این بود که اسکلت‌ها بقایای جسد سربازهای ژاپنی جنگ جهانی دوم است. به علت قدمت بیشتر اسکلت‌ها این نظریه رد شد. نظریه دیگری می‌گوید اسکلت‌ها متعلق به جنگجوی کشمیری و ارتش اوست. آن‌ها پس از یک نبرد وقتی از تبت بازمی‌گشتند، به طرز اسرارآمیزی ناپدید شدند.
دریاچه اسکلت، سال‌ها در ابهام
سال
۲۰۰۴ نشنال ژئوگرافی تحقیقات گسترده‌ای در این باره انجام داد. تحقیقات
نشان داد که عمر آن‌ها تقریبا به سال ۸۵۰ بعد از میلاد مسیح بازمی‌گردد.
همه این اسکلت‌ها متعلق به یک قوم بوده و همه آن‌ها در یک زمان مرده
بودند. پس از مرگشان، شرایط آب و هوایی، اسکلت‌ها را در وضعیت خوبی نگه
داشته بود. به طوری که با وجود گذشت بیش از ۱۲۰۰ سال از عمرشان، اسکلت‌ها
هنوز سالم باقی مانده‌اند. حتی روی بعضی از اسکلت ها هنوز مو و گوشت دیده
می‌شود.
نکته جالب توجه دیگری وجود دارد که نشان می دهد در همه اسکلت ها شواهدی از جراحت دیده می‌شود. همه آن‌ها ترومای غیرنافذ در ناحیه سر و شانه‌هایشان داشتند.
چه اتفاقی افتاده؟
به عقیده دانشمندان فقط بارش جسم سنگین از آسمان، باعث مرگ ۳۰۰ نفر به طور دسته جمعی خواهد شد. این جسم‌های سخت احتمالا به اندازه توپ کریکت بوده‌اند و قطر آن‌ها به ۲۲ سانتیمتر می‌رسیده است. اینکه آن‌ها چیزی برای حفاظت از خود نداشتند و محیط طوری نبوده که بتوانند زیر آن پناه بگیرند، تا حدودی قابل قبول است. البته برای محققان دریاچه اسکلت روپکاند، همچنان این سوال مطرح می‌شود که چرا زخم‌ها تنها در ناحیه سر و شانه بودند؟ و کمی غیرعادی است که هیچ‌کس به نظر نمی‌رسد که فرد دیگری را برای آسیب ندیدن حمایت کرده باشد. به هر حال تمام این احتمالات پابرجاست. اما هنوز هم نظر قطعی برای دلیل مرگ آن‌ها بیان نشده است.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های جهانگردی، این جاذبه‌ها در طول روز ناپدید می‌شوند! را در مجله گردشگری دلتا مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
هتل آغشته به خون، ترسناک ترین هتل دنیا!
شهری که با نزدیک شدن به آن نفرین می‌شوید!
دریاچهای که جزایر آن شناورند!
رستورانی که هر لحظه در آن زلزله‌ای ۸ ریشتری می‌آید!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.
دریاچهای که جزایر آن شناورند!
تا به حال آرزوی ایستادن روی سطح یک دریاچه را داشته‌اید؟ منظورم ایستادن داخل یک قایق نیست، بلکه دقیقا ایستادن روی بستری از چمن که روی آب شناور و در حال تلاطم است!
وقتی صحبت از زیبایی‌های طبیعی به میان می‌آید، بدون شک دریاچه‌ها یکی از دیدنی‌ترین جاذبه‌ها هستند. در شمال شرقی هند ایالتی به اسم مانیپور هست که دریاچهای تماشایی و در عین حال عجیب دارد. بر روی این دریاچه تا چشم کار می‌کند توده‌هایی را می‌بینید که درست مثل جزایر شناور به نظر می‌آید و از آنجایی که شناور هستند به اینجا لقب دریاچه شناور را داده‌اند. برای اینکه دریاچه عجیب لوکتاک را بیشتر بشناسید، در ادامه مجله دلتا را همراهی کنید.
جزایر شناور را بشناسیم
تصور کنید بر روی جایی ایستاده‌اید که بر روی آب شناور است. اگر فکر می‌کنید داریم درباره سکانسی از یک فیلم حرف می‌زنیم، سخت در اشتباهید چون این چیزی است که در مانیپور هند هرروز به واقعیت تبدیل می‌شود. به دریاچه لوکتاک (Loktak Lake) خوش آمدید! بزرگترین دریاچه آب شیرین شمال شرقی هند! چیزی که در مورد این دریاچه عجیب است جزایر شناور بر روی سطح آن است که به آن‌ها فومدی می‌گویند.
فومدی چیست؟
جزایر شناور یا فومدیها توده‌های سرسبزی هستند که از گیاهان، خاک و مواد ارگانیک دیگر تشکیل شده‌اند. فومدیها طوری بر روی این دریاچه قرار گرفته‌اند که با دیدن آن‌ها فکر می کنید که هزاران جزیره هستند.
در
واقع این فومدیها شبیه جزایر شناور مینیاتوری هستند و در شکل‌های مختلف بر
روی آب شناورند. فومدیها مثل توده‌های یخ شناور هستند با این تفاوت که به
جای یخ از گیاهان درست شده‌اند.
فومدیها چگونه ایجاد می‌شوند؟
وقتی در فصل زمستان بارندگی کم می‌شود سطح آب دریاچه پایین می‌رود. در این حالت ریشه‌های این گیاهان به کف دریاچه می‌رسد و فومدیها رشد می‌کنند. چیزی که این دریاچه را خاص‌تر کرده، پارک ملی سانگای است. در این پارک ملی تعداد زیادی از گوزن‌های در معرض خطر به اسم سانگای زندگی می‌کنند. این پارک در سال ۱۹۷۷ فقط به یک دلیل به پارک ملی تبدیل شد: “تا گوزن سانگای را از خطر انقراض نجات دهد”.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های جهانگردی، این جاذبه‌ها در طول روز ناپدید می‌شوند! را در مجله گردشگری دلتا مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
روستایی که ساکنانش یکباره به خواب می‌روند!
اگر توانایی ارتباط با ارواح را دارید، به این روستا بروید!
این کوه هر ۳۰ سال یک‌بار تخم می‌گذارد!
شهری که با نزدیک شدن به آن نفرین می‌شوید!
خطرناک‌ترین گذرگاه‌های دنیا کجا هستند؟
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.
تالاب لیپار، رویایی صورتی در چابهار
اگر راهی جنوب ایران شوید، جاذبه‌های اقلیمی شگفت‌انگیزی را مشاهده خواهید کرد که نمونه آن را پیش از این کمتر دیده‌اید. در این سفر از مجله دلتا، راهی جنوب ایران و چابهار تماشایی در استان سیستان و بلوچستان شده‌ایم تا به تالاب زیبا و صورتی لیپار سری بزنیم.
در این سفر قرار است از چابهار به سمت گواتر حرکت کنیم تا در جاده ساحلی بین این دو ناحیه، پدیده‌ای رؤیایی را نظاره‌گر باشیم. تالاب صورتی لیپار مقصد ما است و قرار است که در این مطلب با این جاذبه جنوبی، بیش از پیش آشنا شویم. پس تا پایان این سفر با مجله دلتا هم‌قدم باشید تا از ویژگی‌ها و زیبایی‌های تالاب لیپار برایتان بگوییم.
تالاب صورتی لیپار در کجا واقع شده است؟
تالاب لیپار در جاده ساحلی چابهار به شهرک گواتر
جا خوش کرده است. چابهار در شرق این تالاب واقع شده است. برای آنکه از
چابهار به این تالاب صورتی برسید، باید حدود ۴۸ کیلومتر در جاده ساحلی
برانید. در جنوب این دریاچه صورتی، گستره آبی دریای عمان خودنمایی می‌کند.
آشنایی با تالاب صورتی لیپار در چابهار
تالاب
لیپار که در حوالی دریای عمان واقع شده است، تولدش را مدیون این دریا است.
این تالاب یکی از جاهای دیدنی سیستان و بلوچستان به‌حساب می‌آید. در واقع
لیپار صورتی‌رنگ، حاصل بی‌حرکت‌ماندن بخشی از آب دریای عمان است. دریاچه
لیپار چابهار با روستایی که دریاچه در آن جا خوش کرده، هم‌نام است. ترکیب
صورتی رویایی و آسمان آبی، فوق‌العاده چشمگیر و دوست داشتنی است. زیبایی
منظره این دریاچه با کوهی که به آن مشرف است، کامل می‌شود. تالاب صورتی
لیپار، منطقه‌ای بکر و منحصربه‌فرد است. این منطقه بستر میزبان گونه‌های
جانوری همچون فلامینگو، حواصیل، تیهو، خوتکا و… است. گیاهانی همچون گز و چش این دریاچه رویایی را تزئین کرده‌اند.
پلانکتون‌ها و ماجرای صورتی شدن تالاب لیپار
شاید از خودتان بپرسید که این پدیده خوش‌رنگ طبیعی، به چه علت رخ می‌دهد؟ یا چه زمان‌هایی در سال، بیش از همیشه صورتی به نظر می‌رسد؟! برای پاسخ به این سؤال، باید شما را با موجودات بسیار ریزی به‌نام پلانکتون آشنا کنیم.
پلانکتون‌ها
در دریا، تالاب و اقیانوس پیدا می‌شوند. به دلیل انتشار رنگ سرخ ملایم،
می‌توانند دریاچه‌ها را با رنگ صورتی، زیبا‌تر نشان دهند. وجود این موجودات
میکروسکوپی و سایر کنش و واکنش‌های طبیعت و اقلیمی در این منطقه، سبب
می‌شود که ما شاهد یکی از زیباترین بوم‌های نقاشی طبیعت در جنوب ایران
باشیم تا تالابی برخلاف رنگ‌های کلیشه‌ای، به حیات خود ادامه دهد.
تاثیر عامل اقلیمی در صورتی شدن این تالاب
البته فراموش نکنید که این پدیده طبیعی، کاملاً متاثر از شرایط اقلیمی، میزان بارندگی و وضعیت آب‌وهوایی فصول است. به همین دلیل خلوص رنگ صورتی دریاچه لیپار چابهار می‌تواند متغیر باشد.
اگر دلتان می‌خواهد که صورتی‌ترین چهره لیپار را تماشا کنید، بهتر است در ماه‌های بهاری فروردین و خرداد و ماه‌های زمستانی بهمن و اسفند به این منطقه سفر کنید.
همچنین بخوانید:
چطور با پول کم مثل شاهزاده ها سفر کنیم؟
دریاچهای که در آن اسکلت انسان روییده است!
۵ مکان دیدنی دنیا که برای دیدنشان وقت زیادی ندارید!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.
خطرناک‌ترین گذرگاه‌های دنیا کجا هستند؟
شاید تا حالا تخته‌های چوبی کهنه و پوسیده‌ای که از طریق چند کابل نگه داشته شده است را دیده باشید که روی رودخانه‌ای خروشان یا بالای پرتگاهی عمیق و خطرناک قرار داده شده و تنها راه عبور است. اگر شما باشید در این شرایط چه کار می‌کنید؟
گذرگاه‌هایی در دنیا وجود دارند که عبور از آن‌ها واقعا جرات زیادی می‌خواهد و به عبارتی بازی با مرگ است! در ادامه با مجله دلتا همراه باشید تا با چند تا از خطرناک ترین گذرگاه های دنیا آشنا شوید.
گذرگاه ال کامینیتو دل ری در اسپانیا از خطرناک ترین گذرگاه های دنیا
نام
این گذرگاه به معنای «گذرگاه کوچک شاه» است چون گاهی محل گذر پادشاه بوده
است. ال کامینیتو دل ری به دستور پادشاه ساخته شده است. از آن برای جابجایی
کارگران و خدمه و نیروهای پادشاه استفاده می‌شده است. جالب است بدانید این
گذرگاه در ارتفاع ۱۰۷ متری رودخانه قرار دارد اما عرض آن کمتر از ۱ متر و
حتی در جاهایی کمتر از ۵۰ سانتیمتر است! تا به حال افراد زیادی موقع گذر از
ال کامینیتو دل ری کشته شده‌اند. تا سال ۲۰۰۰، به دلیل خطر بسیار، گذر از
آن ممنوع بود. در این دوران، بسیاری بدون توجه به هشدارها برای ماجراجویی،
همچنان از آن گذر می‌کردند. اینطور بود که این مسیر ایمن و بازسازی و
دوباره بازگشایی شد. هر چند هنوز هم اصلا محل قابل اطمینانی برای گذر نیست.
پلکان مرگ در پرو از خطرناک ترین گذرگاه های دنیا
این پلکان در واقع از بقایای به جا مانده از اینکاهای ماچو پیچو
در پرو است. جدای از خطری که باید برای رسیدن به این پلکان کرد، عبور از
این پله‌ها خود ماجراجویی فوق‌العاده خطرناکی است. در یک جمله کسی که از
این پلکان عبور می‌کند، به معنای واقعی جان بر کف است! می‌خواهید عمق خطر
عبور از این پله‌ها را درک کنید؟ پس فقط فکر کنید که در بالای کوهی در
ارتفاع ۲۴۳۸ متری قرار دارید. برای رسیدن به قلعه اینکاها باید از روی این
پله‌ها که به پله‌های شناور هم معروف هستند، رد شوید. یک لغزش کوچک کافی
است تا هیچ وقت موفق به دیدن قلعه نشوید.
دروازه بهشت در چین
بر روی کوه تیانمن چین و در ارتفاع ۱۵۲۰ متری از زمین، پلی ساخته شده است که به دروازه بهشت
معروف است. تنها مورد وحشتناک این پل، ارتفاع آن نیست، شیشه‌ای بودن پل،
از آن ترسناک‌تر است. این پل که از خطرناک ترین گذرگاه های دنیا است، یکی
از جالب‌ترین جاذبه‌های چین برای افراد ماجراجو است. برای اینکه بتوانید به
بالاترین بخش پل دسترسی پیدا کنید، باید از ۹۹۹ پله عبور کنید. بعد از
عبور از این تعداد پله، وقتی به قسمت شیشه‌ای پل برسید، شاید دیگر توانی
برای راه رفتن روی شیشه‌ای به عرض ۱ متر را نداشته باشید اما اگر بتوانید
سالم از روی آن رد شوید میتوانید نمای فوق‌العاده حیرت‌آوری به پارک جنگلی
داشته باشید.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های جهانگردی، پارکی که انسان را فلج می‌کند! را در مجله گردشگری دلتا مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
رستورانی که هر لحظه در آن زلزله‌ای ۸ ریشتری می‌آید!
این کوه هر ۳۰ سال یک‌بار تخم می‌گذارد!
دور افتاده ترین میراث جهانی یونسکو و رازهای پنهانش
کوه بهشتی در چین، یک جهنم واقعی
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.
پارکی که انسان را فلج می‌کند!
این دنیا سراسر پر از زیبایی، عظمت و زرق‌و‌برق‌های طبیعی است. درصورتی که شما در یک منطقه پر‌جمعیت زندگی می‌کنید احیانا به این فکر‌کرده‌اید که به جنگل سفر کرده و در مسیر شما هیچ چیز اذیت‌کننده‌ای وجود نخواهد داشت.
اغلب مردم دوست دارند که به دامان طبیعت رفته و با پیاده‌روی، قایق رانی در رودخانه یا کمپینگ؛ از محیط پیرامون خود لذت ببرند. یکی از این مکان‌هایی که میتوانید سفر کنید پارک ملی مادیدی است ولی هنوز هیچ تضمینی وجود ندارد که شما در این محل به طور کامل در امان باشید. با مجله دلتا همراه باشید تا بیشتر درباره این مکان بخوانید.
پارک ملی مادیدی کجاست؟
پارک ملی مادیدی یک پارک ملی در حوزه رودخانه آمازون فوقانی در بولیوی است که در سال ۱۹۹۵ تاسیس شده است. مساحت آن ۱۸۹۵۸ کیلومتر‌مربع است. این پارک قسمتی از بزرگترین منطقه‌های حفاظت‌شده دنیا است.
اینجا دارای منظره‌ای فوق‌العاده است البته چیزی وجود دارد که مانع از لذت‌بردن شما از دیدن منظره شده و سبب می‌شود تا این پارک را بعنوان عجایب وحشتناک طبیعی بشناسند. پارک ملی مادیدی یکی از آخرین مکان‌های روی کره زمین است که توسط تمدن انسانی دست نخورده باقی مانده است. می‌توان گفت که تقریباً هر آنچه به صورت طبیعی در این پارک قرار دارد سمی است.
گونه‌های جانوری موجود در این پارک
گیاهان و حشرات در این پارک ملی بطور یکسان قابلیت فلج‌کردن و حتی کشتن انسان را دارند. به همین علت است که بسیاری از بازدیدکنندگان تنها می‌توانند به‌عنوان بخشی از یک تور برنامه‌ریزی شده از این پارک ملی بازدید نمایند. حتی هنوز هیچ تضمینی وجود ندارد که شما در این محل به صورت کامل در امان باشید.
پارک ملی مادیدی به‌عنوان یکی از پارک‌های متنوع بیولوژیکی در حوزه رود آمازون شناخته شده‌است. امکان دارد گردشگران در مادیدی پلنگ خالدار گریزان، سمور غول پیکر ، میمون تی تی که نوعی از میمون است که در هیج کجا از دنیا یافت نمی‌شود را پیدا کنند. همچنین بیش از ۱۱ درصد از ۹۰۰۰ گونه پرندگان را نیز میتوانید در این پارک ببینید.
پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های جهانگردی، این جاذبه‌ها در طول روز ناپدید می‌شوند! را در مجله گردشگری دلتا مطالعه کنید.
همچنین بخوانید:
هتل آغشته به خون، ترسناک ترین هتل دنیا!
شهری که با نزدیک شدن به آن نفرین می‌شوید!
گورستان عروسک‌ها، ترسناک‌ترین منطقه توریستی
شهر اسرارآمیزی که با سحر و جادو به وجود آمده!
با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.