روزنوشتهای خانم نئاندرتال

روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!

روزنوشتهای خانم نئاندرتال

روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!

بن بست ابرهای شمال اینجاست!

بین استان سمنان و مازندران منطقه‌ای با طبیعتی بکر و خیره کننده انتظارتان را می‌کشد. دیواری از کوه که مسیر حرکت ابرها را سد می‌کند و به آن دیوار اوپرت گفته می‌شود. جاییکه ابرها به بن بست می‌رسند.
اوپرت

ییلاق اوپرت از آن مناطقی است که با دیدن تصاویرش ممکن است با خودتان بگویید وای چه بهشتی، کاش اینجا ایران بود و می توانستیم به آن سفر کنیم! خب اینجا ایران است، جایی بین سمنان و مازندران! مرز، واژه‌ای است که آدمی را به یاد جدایی دو خطه و منطقه می‌اندازد. مرز اوپرت با بقیه مزرها متفاوت است. مرز بین جنگل و بیابان است. در این مقاله از مجله دلتا با مرز اوپرت آشنا می‌شویم.

مرز جنگل و کویر

ییلاق اوپرت کجاست؟

اوپرت در جنوبی‌ترین نقطه‌ مازندران و شمالی‌ترین نقطه سمنان واقع شده است. اینجا روستایی‌ است به همین اسم که جزو مازندران به حساب می‌آید. منطقه‌ای ییلاقی برای مردم محلی که دام‌های خود را به چرا ببرند. خانه‌های روستایی، دشت‌های زیبا ،کوه‌های پوشیده شده از علف، چشمه‌های جوشان با آب گوارا که در این منطقه به چشم می خورد از زیبایی های اوپرت می‌باشد. این منطقه را بطور یقین می‌توان مرز بین جنگل و کویر دانست. به دلیل ارتفاع زیاد، ابرهای باران‌زا بیشتر در شمال دامنه متوقف می‌شوند و سمت شمالی دیواره همیشه پوشیده شده از گیاهان تازه است. ولی سمت جنوبی به دلیل بارش کمتر بیشتر به سمت زردی می‌رود.

منطقه‌ایی ییلاقی

جاذبه‌های ییلاق اوپرت

مرز اوپرت علاوه بر زیبایی‌های رویایی به دریاچه‌ چورت و باداب سورت نیز نزدیک است بنابراین گردشگرانی که به این منطقه سفر می‌کنند می‌توانند دیدن این مناطق بی‌نظیر را نیز در برنامه سفر خود قرار دهند. چشمه‌های این منطقه نیز بسیار زییاست. قل‌قل چشمه، کنگل چشمه، کله چشمه و عمارت سرچشمه از چشمه‌هایی است که گردشگران در این منطقه می‌توانند از آنها لذت ببرند.

ییلاق اوپرت

چه زمانی به اوپرت برویم؟

بهترین زمان سفر به این مرز سحرانگیز بهار و تابستان است. در این فصول هم هوا مناسب است و هم طبیعت سرسبز و دیدنی است. البته اگه علاقه به طبیعت رنگی پاییز دارید این فصل هم می‌تواند زمان خوبی برای این سفر باشد اما لباس گرم همراه داشته باشید.

چه زمانی به اوپرت برویم؟

اگر از تهران به سمت اوپرت قصد سفر دارید، مسیر جاده فیروزکوه و خطیرکوه می‌تواند مسیر مناسبی باشد؛ مسیری که هم کوتاه‌تر است و هم زیباتر. مسیر جاده فیروزکوه به اوپرت یکی از زیباترین مسیرهای ایران محسوب می‌شود.

امیدواریم که فرصت را غنیمت بشمارید و در بهار و تابستان به این منطقه‌ زیبا سفر کنید

پیشنهاد مطالعه : برای آشنایی با جاذبه‌های گردشگری بیشتر دالان سبز در خنکای ارتفاعات تالش را مطالعه کنید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

پل خودکشی؛ مقصد ترسناک دنیای گردشگری!

برای کسی که به پایان خط رسیده، پریدن از پل یک انتخاب منطقی برای پایان دادن به تمامی مشکلات است. ظاهرا پل خودکشی پاسادنا، مکانی ایده‌آل و منطقی برای این دسته است.
پل خودکشی
پل‌هایی وجود دارند که ظاهرا در مسیرهای ارتباطی دنیای زنده‌ها، جهان ما را به جهان ارواح پیوند داده‌اند. مقصد ترسناک امروز ما باز هم یک پل ساخته دست بشر به نام پل خیابان کلرادو است که به دلیل وقوع حوادثی چند، با عنوانی ناخوشایند یعنی پل خودکشی به شهرت رسیده است. با مجله دلتا همراه باشید.
 پل خودکشی

داستان ساخت پل

داستان امروز ما پیرامون پلی زیبا در امتداد خیابان کلرادو است. این پل با نام پل خیابان کلرادو شناخته شده است. تاریخ احداث این پل در پاسادنا به سال ۱۹۱۲ باز می‌گردد. به نظر می‌رسد سازندگان آن هرگز تصور نمی‌کردند که روزی این دست ساخته زیبا و با شکوه‌شان، با لقبی خاص و نه چندان خوشایند شناخته شود. این پل دست کم از سال ۱۹۳۲ تاکنون اسم مستعار پل خودکشی را یدک می‌کشد. این پل  روی بستر رودخانه ساخته شده و همین امر باعث شده شاهد شکل گیری یک صحنه تماشایی در حال رانندگی روی پل باشیم.
پاسادنا

به لطف این چشم‌ انداز سحرانگیز و البته قرارگیری چراغ‌هایی در فواصل منظم، این پل از حال و هوای رمانتیک و عاشقانه برخوردار است، به ویژه وقتی بیننده از فاصله‌ای دور به آن نگاه می‌کند، اسیر جادوی دلفریب و کلاسیک آن می‌شود. اما این ساختار خاص و منحصر به ‌فرد دست کم تاکنون صحنه‌ خودکشی بیش از صد انسان بوده که از بالای آن به پایین پریده و به زندگی‌شان خاتمه دادند.

پل خیابان کلرادو

داستان خودکشی ها

اولین خودکشی در سال ۱۹۱۹ به وقوع پیوست، بعدها و در هنگام بحران و رکود اقتصادی بزرگی که گریبان‌ گیر مردم آمریکا شده بود، نزدیک به ۵۰ خودکشی دیگر در کارنامه این پل به ثبت رسید. هر چند در گزارشات دیگر آمارهای متفاوتی ارائه شده است و حتی تخمین زده می‌شود که در همین فاصله ۹۵ نفر روی همین پل به زندگی خود خاتمه دادند.

کالیفرنیا

این پل در سال ۱۹۹۳ مرمت شد و به دنبال آن شاهد اضافه شدن یک حصار و نرده مخصوص برای جلوگیری از خودکشی روی پل بودیم. این امر اگرچه شمار قربانیانی را که قصد خودکشی در این منطقه را داشتند تا حدودی کاهش داد، اما نتوانست به صورت کامل این مسئله را متوقف کند و همین مسئله باعث شده که هنوز هم بسیاری این پل را با نام مستعار خود شناسایی کنند.

حصار و نرده پل خودکشی

ارواح این پل

در افسانه‌های محلی گفته شده در زمان احداث پل یک کارگر مشغول کار روی لبه پل بوده که ناخواسته از آن بالا به پایین پرتاب شده و روی آسفالت خیس و مرطوب جان می‌دهد. در غفلت دیگران بتن آرام آرام خشک شده و جسد او را برای همیشه در میان خود مدفون می‌کند و او اکنون، یکی از ارواحی است که این پل را به تسخیر خود درآورده‌اند.

در بعضی از داستان‌ها بیان شده دلیل اصلی که این پل جان‌های زیادی را مطالبه می‌کند مرگ همین کارگر است و این اوست که افراد درمانده را صدا زده و آنها را وادار می‌کند برای خلاصی از مشکلات‌شان با پریدن از پل خودکشی کنند.

ارواح پل خودکشی

البته خودکشی به تنهایی عامل شهرت این پل نبوده است. به هر حال وقتی افرادی افسرده و رنج دیده که به آخر خط رسیده‌اند، با پریدن از این پل به رنج‌های عمیق زندگی خود پایان می‌دهند، ارواح و اشباح هم آرام آرام از گوشه و کنار سر برآورده و باعث شکل گیری انواع داستان‌های ترسناک می‌شوند.

پل خیابان کلرادو

پیشنهاد مطالعه: مطلب کال جنی؛ دره‌ای که نباید تنها به آن سفر کنید را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

این بیابان رنگ عوض می کند!

گاهی در طبیعت چشم اندازهایی را می بینیم که فقط تغییر کمی در نور، ظاهر آن‌ها را تغییر می‌دهد. آسمانی که در روز همه آن را آبی می بینیم در هنگام غروب ناگهان قرمز می شود و شن و ماسه هایی که تا همین چند لحظه قبل رنگ نارنجی‌شان چشم‌ها را می‌گرفت ناگهان بنفش می شوند.
بیابان فارافرا
فارافرا نام یک بیابان در کشور مصر است که یکی از عجایب موجود در جهان هستی می‌باشد. در بیابان فارافرا یا پارک بیابانی سفید، صخره‌هایی که به شکل‌های گوناگون چیده شده‌اند وجود دارد. به هر کدام از این صخره‌ها نامی داده شده است که بتواند بیانگر حالت آن باشد. برای مثال، صخره‌های یکپارچه، صخره‌های قارچی شکل، صخره‌های بستنی، صخره‌های چادری و صخره‌های صاف. با مجله دلتا همراه باشید تا با این بیابان آشنا شوید.
بیابان فارافرا با رنگ متغیر

موقع غروب خورشید، رنگ این بیابان تغییر می‌کند و در زیر اشعه‌های خورشید، به رنگ طلایی خوش رنگی در می‌آید ودر روز‌های ابری هم بیابان فارافرا در مصر به رنگ تیره‌ مایل به مشکی در می‌آید، پدیده‌ عجیبی که در کمتر جایی در جهان دیده می‌شود.

سرگذشت بیابان فارافرا

در زمان‌های دور، تمام بیابان فارافرا در بستر دریا بود و لایه‌های رسوبی صخره‌ها به وسیله‌ جانداران دریایی بعد از خشک شدن دریا تشکیل شده است. بعد‌ها این بیابان به جایگاهی برای پرسه‌ گله‌های حیواناتی مثل فیل، زرافه و حیوانات دیگر تبدیل شد.
این بیابان بستر گیاهان و درختان سبز بود. منطقه‌ای که در آن دریاچه‌های زیادی به چشم می‌خورد و در دریاچه هایش ماهی‌های زیادی وجود داشت. بنابراین، اینجا شکارگاه بسیار خوبی برای انسان‌های ماقبل تاریخ بود.
بیابان فارافرا در مصر
با وجود این که دوران بسیار طولانی‌ از خشک شدن دریای این منطقه می‌گذرد، اما هنوز هم در بخش‌هایی از آن صخره‌هایی دیده می‌شود که به شکل امواج دریا می‌باشند. بیابان فارافرا در مصر یکی از عجایب طبیعی این کشور است که امروزه از مناطق محافظت شده محسوب می‌شود و به نام پارک بیابانی سفید شناخته می‌شود.
صخره های عجیب

سفر به مصر

اگر به مصر سفر کردید تا بیابان فارافرا را مشاهده کنید، مثل تعداد زیادی از گردشگران هوشمند دیگر می‌توانید کمپینگ شب و غروب را انتخاب کنید تا بتوانید هم از طلوع آفتاب و هم از غروب آن لذت ببرید و هردو را مشاهده کنید و ببینید که رنگ این بیابان چطور تغییر می‌کند.
فارافرا

معمولا در تور‌هایی که در کشور مصر برای بازدید از بیابان فارافرا انجام می‌شود، بعد از سافاری هیجان انگیز در دل صحرا، از صخره‌های گوناگون و متنوع آن بازدید می‌شود، چون این صخره‌ها بخش مهمی از جذابیت بیابان فارافرا در مصر را تشکیل می‌دهند.

پارک بیابانی سفید
رنگ سفید گچی  فارافرا در ترکیب با اشکال عجیب و غریب و ناشناخته‌ای که در آن دیده می‌شود، تخته سنگ‌های سفید بزرگی که سراسر سطح این منطقه را پوشانده‌اند و در نور خورشید و در گرمای ظهر رنگ سفیدتری به خود می‌گیرند، یک جای عجیب و فوق‌العاده ساخته است.
صخره‌های بستنی
جدای از بیابان قدیمی، بخش دیگری در این صحرا وجود دارد که به بیابان اخیر مشهور هست. این قسمت از بیابان که فقط به وسیله‌ شتر قابل دسترس است دارای رنگی سفیدتر از قسمت‌های دیگر بیابان است. تخته سنگ‌های این قسمت هم بزرگ‌تر و بلندتر هستند و شکل و شمایل عجیب‌تری هم دارند و به همین علت توصیه می‌کنیم در صورت سفر، این قسمت را حتما مشاهده نمایید.
دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

مریخ را در چابهار تجربه کنید!

گاهی طبیعت پا را فراتر می گذارد و گونه ها و انواعی را خلق می کند که شگفتی را به بالاترین حد خود می رساند. لازم نیست راه دوری برای دیدن این پدیده‌های شگفت انگیز برویم. کافی است سری به جنوب ایران بزنیم و کوه‌های مینیاتوری را ببینیم.
کوه های مینیاتوری

طبیعت ایران زمین به خودی خود زیبا و شگفت‌انگیز است و در هر گوشه این سرزمین که پا بگذارید نشانه‌هایی از هنر دست طبیعت را می‌بینید. همین بندر چابهار خودمان با کوه‌‌ های مینیاتوری که دارد این واقعیت را به ما اثبات کرده است. امروز در مجله دلتا به بررسی کوه‌ های مینیاتوری یا کوه‌‌های مریخی چابهار در استان سیستان و بلوچستان می‌پردازیم و از شگفتی آن‌ها حرف خواهیم زد.

ظهور پدیده خارق العاده طبیعت

گردشگران همواره در پی یافتن مکان‌ها و جاذبه‌های خارق‌العاده طبیعی در میان جاذبه‌های گردشگری جهان هستند. این زیباییها در جای جای جهان وجود دارد اما گاهی دیده نمی‌شوند. زیبایی‌های چابهار هم تا مدتها ناشناخته باقی مانده بود تا زمانی که بالاخره نمونه‌هایی از این زیبایی‌ها در عکس‌های چابهار پدیدار شد.

کوه های مریخی

کوه‌ های مینیاتوری یا کوه های مریخی همان جاذبه‌ای است که عده‌ای از عاشقان طبیعت را به طرف چابهار در استان هرمزگان سرازیر می‌کند تا این پدیده خارق‌العاده طبیعی را از نزدیک ببینند.

بهار، پاییز و زمستان بهترین زمان برای سغر به این منطقه است. از آنجایی که این ناحیه از نظر آلودگی نوری در وضعیت بسیار خوبی به سر می‌برد یکی از بهترین تفریحاتی که علاقه‌مندان زیادی هم دارد تماشای ستاره‌های شب و نجوم است.

جاذبه چابهار

کمی جستجو تا رسیدن به کوه‌های مینیاتوری چابهار

به چابهار که سفر کردید در سمت شرق به جاده‌ منتهی به بندر گواتِر بعد از طی حدود ۵۰ کیلومتر در سمت چپ جاده می‌توانید این کوه‌ها را ببینید. این جاده یکی از منحصر به فردترین جاده‌های ایران است. علاوه‌ بر کوه‌های مریخی، دریاچه‌ لیپار و دریای عمان را هم می‌توانید تماشا کنید.

کوه‌ های مینیاتوری مانند دسرهای خوشمزه‌ای هستند که از چندین رنگ تشکیل شده‌اند و ساعت‌ها می توان به بررسی اطراف آن‌ها پرداخت.

پدیده خارق العاده طبیعی
وقتی پای این کوه‌ها می‌ایستید، مسحور زیبایی آن‌ها می‌شوید و احساس می‌کنید در مقابل یکی از ماکت‌های فیلم ارباب حلقه‌ها ایستاده‌اید. اما از آن جایی که ما انسان هستیم و در کشف زیبایی‌ها سیری ناپذیر هستیم پس سعی می‌کنیم از این کوه‌های مینیاتوری بالا رفته و آن طرف آن‌ها را هم با دیدی که داریم کشف کنیم.

ساحل طلایی رنگ

ساحل طلایی رنگ خلیج عمان نیز در این تصویر جایگاه ویژه خود را دارد. خلیج عمان در برخورد با این کوه‌های مملو از املاح معدنی، رنگی را از خود ایجاد می‌کند که در نوع خود منحصر به فرد است. در برخورد با این تصویر ایمان می‌آورید که طبیعت قلمی قدرتمند دارد و به وجود آمدن کوه‌های مریخی تنها یک اتفاق ساده طبیعی نیست.

جاذبه‌های خارق‌العاده

خیلی از بومیان این منطقه شکل کوه‌های مریخی را به پریان دریایی این منطقه نسبت می‌دهند و این باور بی‌شک جزو افسانه‌های این منطقه است اما بی‌شک از زیباترین استعاره‌هایی است که به این کوه‌ها نسبت داده می‌شود.

پیشنهاد مطالعه: مطلب چرا قله کوه سردتر است را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

تابه حال زیر یک دریاچه راه رفته‌اید؟

هر سال در زمانی مشخص، میزان عمق این دریاچه هفت برابر شده و پس از مدتی خود به خود تقریبا ناپدید می شود و در هنگام افزایش دما پارکی که اطرافش وجود دارد را به زیر آب فرو می برد.
دریاچه گرین

پدیده‌های عجیب و غریب طبیعی زیادی در گوشه گوشه این دنیا اتفاق می‌افتد. یکی از این پدیده‌ها در کشور اتریش است. یکی از زیباترین مسیرهای پیاده‌روی در این کشور دریاچه‌ای با عمق ۱۰ متر است. البته این اتفاق فقط در نیمی از سال می‌افتد و در نیم دیگر اوضاع به حالت عادی در می‌آید. اسم این دریاچه، دریاچه گرین در اتریش است. با مجله دلتا همراه باشید تا ببینیم این دریاچه جادویی دقیقا کجاست و چه اتفاقی در آن می‌افتد.

دریاچه گرین در اتریش

دریاچه گرین در اتریش

این دریاچه در یکی از مناطق کوهستانی و جنگلی اتریش به نام Styria و در دامنه کوه‌ها واقع شده است و یکی از غیر عادی ترین پدیده‌های طبیعی جهان محسوب می‌شود. در طول زمستان و ماه‌های سرد سال این دریاچه کاملا خشک می‌شود و به یک پارک معمولی تبدیل می‌شود و مردم این منطقه برای جدایی از شلوغی‌ها و هرج و مرج‌های شهر و تمدد اعصاب به آن پناه می‌برند.

اما همین که دمای هوا کمی بیشتر می‌شود، برف‌هایی که روی کوه‌ها وجود دارد، کم کم آب می‌شوند و آب آن‌ها به پایین کوه می‌رود و دریاچه شفاف و زیبای گرین را تشکیل می‌دهد.

دریاچه شفاف و زیبای گرین

در فصل تابستان عمق دریاچه گرین در اتریش از ۱ تا ۲ متر شروع می‌شود و در جاهایی به ۱۰ متر هم می‌رسد و در ماه ژوئن به بیشترین سطح خود می‌رسد و به محلی برای غواصی و شنا‌کردن تبدیل می‌شود.

برای خیلی از افراد هم جالب است بدانند که پارکی که زیر آب می‌رود دقیقا چه شکلی است و به همین دلیل گردشگری این منطقه به اوج خود می رسد.

دریاچه جادویی

چه کارهایی در دریاچه گرین در اتریش می توانیم انجام دهیم؟

غواصی یکی از تفریحات جذاب دریاچه گرین است. علاوه بر غواصی گردشگران و ماجراجویان علاقه زیادی به ماهی‌گیری و شنا کردن و نشستن روی صندلی در زیر آب، دیدن درخت‌ها، پل‌ها و هر آنچه که متعلق به خشکی است و به زیر آب رفته، دارند.
پیشنهاد می‌کنیم نگاهی به تصاویر دریاچه گرین در اتریش بیندازید، شاید دریاچه گرین تنها دلیل سفر گردشگران به اتریش نباشد اما مطمئنا یکی از دلایل اصلی است.

پارک زیر آب

تجربه یک غواص

یکی از غواص‌هایی که در این دریاچه ماجراجویی کرده از تجربه خودش می‌گوید: وقتی که زیر آب غواصی می‌کردم انگار که در یک دنیای جادویی بودم، همه چیز واقعا زیبا بود. تجربه شنا روی علف‌ها و چمنزارهای سبز، گل‌ها، صخره‌ها، پل‌ها و مسیرها تجربه افسانه‌ای است که در هر جایی نمی‌توانید داشته باشید.

به همه این‌ها، اشعه‌های خورشید را که از آب رد می‌شوند و نور فوق‌العاده‌ای را در آب به وجود می‌آورند هم اضافه کنید. دریاچه گرین در اتریش به اندازه‌ای زیباست که می‌توانید روزها در کنار آن باشید و کمپ بزنید و گذر زمان را حس نکنید.

غواصی در دریاچه گرین
اگر فرصت سفر به اتریش و دیدن این دریاچه را داشتید دوربین عکاسی تان را حتما همراهتان ببرید، چشم انداز دریاچه در کنار درختان سوزنی و بلند و در دامنه صخره های سنگی بیشتر شبیه به یک تابلوی نقاشی است.

سفر به اتریش

پیشنهاد مطالعه : مطلب دره ای که در آن عاشق می‌شوید را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.