روزنوشتهای خانم نئاندرتال

روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!

روزنوشتهای خانم نئاندرتال

روزنوشتهای خانم نئاندرتال و فقط همین!

روستای ایرانی که جاذبه‌اش تمساح است!

یکی از جاذبه‌های گردشگری چابهار روستای گاندو یا باهوکلات است که شهرت خود را مدیون گونه‌ای نادر از تمساح، به‌‌نام تمساح گاندو یا پوزه کوتاه است.
روستای باهوکلات

آیا می‌دانید تعداد زیادی از گردشگران برای تماشای نوع نادری تمساح از نزدیک، در زیستگاه طبیعی خود به چابهار سفر می‌کنند؟ اگر می‌خواهید چنین تجربه‌ای داشته باشید، می‌توانید همراه مجله دلتا به روستای باهوکلات یا گاندو در ۱۰۱ کیلومتری شمال شرق چابهار، در منطقه‌ای محافظت شده به‌همین نام بروید تا از نزدیک گونه‌ای نادر از یکی از بازماندگان عصر دایناسورها را ملاقات کنید!

روستای باهوکلات در چابهار

روستای باهوکلات کجاست؟

روستای باهوکلات یکی از روستاهای دیدنی ایران با طبیعتی بکر و شگفت‌انگیز است. این روستا در ۹۰ کیلومتری شمال شرق چابهار واقع شده است. از نظر جغرافیایی این روستا بر روی یک تپه و در ارتفاع  ۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد.

آب و هوای این روستا در فصول مختلف متفاوت می‌شود. در تابستان شما با هوایی گرم روبرو خواهید شد، اما در بهار و پاییز آب و هوای معتدل در این منطقه حاکم می‌شود. از این رو بهار و پاییز، زمان مناسبی برای سفر به این منطقه است.

روستای زیبای باهوکلات چابهار

معماری متمرکز این روستا از دو بخش سنتی و جدید تشکیل شده و بیشتر خانه‌ها به‌صورت یک طبقه ساخته شده است. مردم این روستا اهمیت خاصی برای مراسم مذهبی خود قائل هستند و غالبا با لباس محلی خود در این مراسم‌ حضور می‌یابند.

مزارع موز باهوکلات

طبیعت این روستا بسیار زیبا و دیدنی است و مزارع موز آن، نظر هر گردشگری را به‌خود جلب می‌کند. در ضمن این روستا زیستگاه برخی از پرندگان شبه قاره هند نیز است. از دیگر گونه‌های این روستا می‌توان به ماهی گل‌خوار، راسو، پرندگانی نظیر هوبره و دراج، سنجاب و لاکپشت‌های سبز دریایی اشاره کرد.

روستای باهوکلات کجاست؟

تمساح گاندو

تمساح گاندو که یکی از گنجینه‌های ارزشمند این روستا محسوب می‌شود، در آبگیرهای ایجاد شده در مسیر رودخانه باهوکلات زندگی می‌کند. این نوع تمساح بسیار خطرناک بوده و نزدیک شدن به آن می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری و حتی مرگ را به‌دنبال داشته باشد. جالب است بدانید اهالی روستای گاندو نه‌تنها این موجود را خطرناک نمی‌دانند، بلکه معتقدند وجود این حیوان در روستا باعث برکت و افزایش روزی می‌شود.

تمساح پوزه کوتاه

مردم روستا، گاندوها را مقدس می‌دانند و هیچ آسیبی به آن‌ها وارد نمی‌کنند. اهالی باهوکلات به‌قدری برای ارزشمند‌ترین جاذبه‌ روستای خود ارزش قائل هستند که در سال‌های اخیر که خشک‌سالی دامن روستای آن‌ها را گرفته است، تلاش کرده‌اند که تمساح‌ها را به آبگیرهای پرآب‌تر انتقال دهند و حتی غذای آن‌ها را نیز تامین می‌کنند.

تمساح گاندو

این نوع تمساح که اجداد آن‌ها ۲۲۵ تا ۲۶۵ میلیون سال قبل می‌زیسته‌اند، علاوه بر روستای باهوکلات و اطراف رودخانه باهوکلات، در اطراف رودخانه کاجو، شهرستان سرباز، محدوده‌های آبی شهرهای راسک، چابهار، نیک‌شهر و سراوان نیز یافت می‌شود. جالب است بدانید ۹۰ روستا در استان سیستان و بلوچستان میزبان گاندو هستند.

تمسای گاندو در روستای باهوکلات
پیشنهاد مطالعه: مطلب جنگل نفرین‌شده‌ در مشهد که شب‌ها جیغ می‌کشد را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

دریای شگفت‌انگیز نیلوفرهای قرمز در تایلند!

آیا تا به حال از دریاچه نیلوفر قرمز در تایلند چیزی شنیده‌اید؟ یک دریاچه رویایی در شمال تایلند که محل زندگی میلیون‌ها نیلوفر قرمز است و به همین دلیل و به خاطر وسعت زیادی که دارد، به دریای نیلوفر قرمز شهره شده است.
دریای نیلوفرهای قرمز

در جنوب شرقی تایلند، شمال شهر کومفاواپی، دریاچه‌ای به نام نونگ هان کومفاواپی وجود دارد که محلی‌ها آن را دریای نیلوفرهای قرمز می‌نامند. در ادامه همراه مجله دلتا باشید تا از این دریاچه دیدنی بیشتر بدانید.

دریای نیلوفرهای قرمز

تایلند، محبوب‌ترین مقصد گردشگری در جنوب‌شرقی آسیا است و دلیل خوبی هم برایش وجود دارد. شما می‌توانید تقریبا هرچیزی که می‌خواهید در این کشور پیدا کنید: سواحل آبی کریستالی، جنگل‌های انبوه، غذای عالی، هتل‌های ساحلی و برخی از بهترین هتل‌های لوکس جهان.

تایلندی‌ها علی‌رغم تعداد بالای توریست، همچنان به فرهنگ و سنت‌های خودشان پای‌بند مانده است و بی‌دلیل نیست که برایش نام سرزمین لبخندها را انتخاب کرده‌اند.

نیلوفرهای قرمز

دریای نیلوفرهای قرمز تایلند

این دریای نیلوفر که در واقع یک دریاچه است در شمال تایلند قرار دارد. دریاچه‌ای کم عمق که عمق آن حداکثر ۱ متر است. با این حال، وسعت این دریاچه تقریبا ۳۲ کیلومتر است و به‌دلیل وسعت زیاد آن است که خیلی‌ها به آن دریا می‌گویند. این دریاچه، مطمئنا یکی از زیباترین جاذبه‌های گردشگری تایلند است که نباید از دست داد.

دریاچه نیلوفر تایلند

گل‌های نیلوفری، بیشتر در ماه ژانویه به‌چشم می‌خورند. این گل‌ها در سپیده‌دم باز می‌شوند و هر روز اطراف ظهر بسته می‌شوند. اگر دوست دارید تا منظره زیبایی از آن‌ها داشته باشید، باید در انتخاب زمان دقت کنید.

یک دریا زیبایی و شگفتی در این دریاچه

بعد از رسیدن به دریاچه می‌توانید قایقی اجاره کنید و به دل دریاچه بزنید. با طلوع خورشید می‌بینید که گل‌ها کم‌کم باز می‌شوند و آنجاست که خودتان را غرق در دریایی از نیلوفرهای خوشرنگ می‌بینید.

دریاچه نیلوفر

در میان راه با قایق‌های دیگر و ماهی‌گیران محلی روبرو می‌شوید که سعی دارند تا از این آب‌های قرمز رنگ ماهی بگیرند.، دیدن این تصاویر در جلوی چشمانتان، یک تابلوی بی‌نظیر از آفریده‌های خداوند را به ذهن‌تان می‌آورد.

جاذبه های تایلند

آهسته‌ که جلوتر می‌روید، خودتان را در بین میلیون‌ها نیلوفر می‌بینید. اینجا جایی است که سکوت محض حکم فرماست و فقط شمایید و یک دنیا زیبایی، پس تا می‌توانید از منظره جلوی چشمانتان به همراه سکوت استفاده کنید.

مطمئن باشید، اولین باری در زندگی‌تان خواهد بود که این همه گل نیلوفر را یکجا می‌بینید.

دریای نیلوفرهای قرمز تایلند

پیشنهاد مطالعه: مطلب رودخانه زیبا و ترسناکی که آدمخوار است را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

قبیله شکست‌خورده‌ عجیبی که روح‌های ترسناک شدند!

در این دنیای پرسرعت و مدرن، هنوز هم قبیله‌های دورافتاده‌ای وجود دارند که عطای تکنولوژی و پیشرفت را به لقایش بخشیده‌اند و در مکان‌های دور افتاده، بدون هیچ نشانه‌ای از تمدن امروزی زندگی می‌کنند.
قبیله آسارو

بازهم یک قبیله عجیب و جالب دیگر در گینه نو! ماجرای قبیله آسارو داستان افراد شکست‌خورده‌ای را روایت می‌کند که پس از شکست به کنار رود آسارو آمده و در آن‌جا پنهان شده‌اند. برای رفتن به این قبیله عجیب با مجله دلتا همراه باشید.

قبیله آسارو در پاپوآ گینه نو

پاپوآ گینه نو کشوری در اقیانوس آرام و قاره اقیانوسیه است که در شمال استرالیا و شرق اندونزی واقع شده است. پایتخت آن پورت مورسبی و جمعیت آن نیز حدود شش میلیون نفر است.

پاپوآ گینه نو در آفریقا

طبق معمول قبیله‌های آفریقایی، مردم قبیله آسارو زندگی و فرهنگ عجیب و غریبی دارند. مردان قبیله آسارو کلاه و ماسک‌های گلی و سیمانی بر سر دارند که هنگام قرار دادن آن بر روی صورت‌شان مردم قبایل دیگر را وحشت‌زده می‌کنند. طراحی این ماسک‌ها به‌گونه‌ای انجام می‌شود که این مردها، ظاهری همانند ارواح خبیث پیدا کنند.

جالب است بدانید این قبیله در مکانی بسیار دورافتاده و غیرقابل دسترس قرار دارد و به همین دلیل نیز تا حدود ۷۵ سال پیش، هیچ انسان دیگری در روی این کره خاکی از وجود چنین قبیله‌ای خبر نداشت.

قبیله آسارو در آفریقا

در این بین از قرار معلوم روزگار برنامه‌های دیگری برای مردان گلی این قبیله در سر داشت و افزایش بازدید جهانگردان ماجراجو از این منطقه، این قبیله را به یک نماد ملی تبدیل کرد.

آسارو امروزه به نماد ملی گینه نو تبدیل شده است و سالانه گردشگران و ماجراجویان زیادی برای دیدن مراسم‌ سنتی این قبیله، به گینه نو سفر می‌کنند.

مردان گِلی آسارو

ماجرای ترسناک آسارو به روایت یک گردشگر ماجراجو

کارا گلداسمیت برای روایت ماجرای «مردان گِلی آسارو» در گینه نو برنده جایزه ۳۰۰ دلاری تلگراف شده است.

او گفته است: دقیق یادم نمی‌آید که آن‌ها چگونه آمدند، اما افرادی با قیافه‌های روح مانند به سرعت اطراف ما‌ را احاطه کردند. آن‌ها با ظرافت و در خفا حرکت می‌کردند و حتی یک لحظه هم از ما چشم برنمی‌داشتند. آن‌ها نیزه‌هایشان را سمت ما نشانه گرفته بودند و هر آن ممکن بود حمله کنند.

قبیله عجیب آسارو در گینه نو
ما یک گام به عقب برداشتیم و آن‌ها نیز بی هیچ باکی به دنبالمان می‌آمدند. از دیدن کله‌های گلی و بزرگشان که لبخندی رعب‌آور بر روی صورتشان نقش بسته بود، خشکمان زده بود.

گرمای دم و بازدم یکی از آن‌ها را روی گردنم حس می‌کردم، اما تا برگشتم، غیبش زده بود. با چشمم تا هر جا می‌شد، وارسی کردم تا شاید یکی از آن‌ها را ببینم، اما خبری نبود. انگار آب شده بودند و توی زمین رفته بودند.

مردان گلی در آسارو

در افسانه اینطور آمده که مردان آسارو به‌دلیل سمی بودن گل نمی‌توانستند صورتشان را با گل بپوشانند، از این‌رو از سنگریزه‌های کنار رودخانه ماسک‌های بزرگ تهیه می‌کردند. در آن روزها، اکثر قبایل از ارواح ترس داشتند. بنابراین، دشمنان به خیال اینکه ارواح را دیده از آنجا پا به فرار می‌گذاشتند.

پاپوآ گینه نو

پیشنهاد مطالعه: مطلب درختانی که بز می‌دهند، جاذبه عجیب مراکش را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

جنگل نفرین‌شده‌ در مشهد که شب‌ها جیغ می‌کشد!

به گفته‌ برخی، در جنگل جیغ مشهد، صدایی شبیه به جیغ زنی می‌آید که زنده زنده در آتش می‌سوزد.
جنگل جیغ مشهد

سربرج، روستایی است از توابع بخش طرقبه که به‌دلیل داشتن پدیده‌ای وحشتناک، سالانه میزبان صدها گردشگر است. جنگل سربرج که با نام جنگل جیغ مشهد نیز شناخته می‌شود، در نزدیکی این روستا قرار دارد. اغلب گردشگران راه سفر را برای دیدار این جنگل در پیش‌ می‌گیرند. داستان از این قرار است که درختان جنگل‌ مشهد جیغ می‌کشند.با مجله دلتا برای این سفر ماجراجویی همراه باشید.

جنگل جیغ مشهد

ماجرای جنگل جیغ مشهد

روزها در این جنگل همه چیز کاملا عادی و آرام است. شب‌‌هنگام اما صدایی عجیب و وحشتناک از درختان به گوش می‌رسد. صدایی شبیه سوت یا جیغ که به‌محض تاریک‌شدن هوا شنیده‌ می‌شود.

این صدا تا سپیده‌دم ادامه دارد. شنیدن صدای جیغ در جنگل، یکی از ترسناک‌ترین اتفاقات برای افرادی است که تصمیم به اقامت شبانه در جنگل گرفته‌اند.

ماجرای جنگل جیغ مشهد

فکر می‌کنید چرا درختان جنگل‌های مشهد جیغ می‌کشند؟ عده‌ای می‌گویند اجنه و شیاطینی در لابه‌لای درختان این جنگل زندانی شده‌اند که شب‌ها از درد ناله می‌کنند. اما آیا این گفته حقیقت دارد؟

از سالی که این صداها از جنگل جیغ مشهد شنیده می‌شود، آب رودخانه سربرج، جاری شده است. همین امر باعث جلب توجه مردم شده است. نتیجه این امر، ترس آن‌ها از این پدیده‌ شگفت‌انگیز بوده است. وحشتی که می‌تواند گردشگران کنجکاو را به‌ سوی خود جلب کند.

درختان جنگل‌های مشهد

برخی از ساکنین این منطقه، این صدا‌های وحشت‌آور را از ملخ‌هایی می‌دانند که به این منطقه هجوم می‌آورند و شب‌ها به درختان پناه می‌برند. برخی نیز عواملی ناشناخته از جمله تغییرات آب‌وهوایی را دلیل به‌وجود آمدن این صداها عنوان کرده‌اند.

صداهایی که از درختان این منطقه به گوش می‌رسد هیچ شباهتی به صدای جیرجیرک یا بادهای موزون بین شاخ و برگ درختان ندارد، چراکه وقتی این صداها شنیده می‌شوند، حتی برگ یک درخت هم به‌دلیل باد تکان نمی‌خورد.

جنگل سربرج مشهد

عده‌ای نیز این جنگل را نفرین‌شده و محل سکونت اجنه می‌دانند. به گفته‌ برخی، شیاطین و روح‌های نفرین‌شده شب‌هنگام در این روستا پرسه می‌زنند و این اصوات دلخراش مربوط به آن‌ها است.

درست است که در لابه‌لای درختان و همچنین علفزارهای اطراف آن، هجوم ملخ‌ها مشاهده می‌شود. گفتنی است که هیچ پدیده‌ غیر‌طبیعی دیگری در منطقه به چشم دیده نشده است.

جنگل نفرین‌شده

راز این جنگل مخوف!

آیا اجنه و شیاطین در لابه‌لای درختان جنگل جیغ مشهد زندگی می‌کنند؟ آیا این جنگل واقعا نفرین شده است؟

به منظور بازگشایی رمز و راز صداهای عجیب و غریبی که در این جنگل با پدیدارشدن ماه به‌وجود می‌آمدند اهالی روستای سر برج به همراه دهیار محل، تصمیم گرفتند تا موضوع را با بخشدار منطقه در میان بگذارند.

بخشداری این استان هم با شنیدن موضوع عجیب این جنگل، تعدادی از کارشناسان خود را به جنگل سربرج اعزام نمود. آن‌ها دریافتند که این جیغ‌ها، ناشی از صدای جیرجیرک‌ها است.

رودخانه سربرج مشهد

در واقع این جیرجیرک‌ها سال‌هایی که بارش باران، فراوان باشد و رودخانه سربرج، پرآب و خروشان باشد، به روستا حمله می‌کنند. آن‌ها در لابه‌لای درختان و گیاهان پنهان می‌شوند.

ممکن است بر روی هر درخت نزدیک ۳ هزار جیرجیرک بنشیند. تمام این جیرجیرک‌ها، در حاشیه‌ دو کیلومتری رودخانه هستند. تعداد زیاد آن‌ها باعث شده که آواز دسته‌‌جمعی‌شان مانند صدای جیغ و زوزه به‌نظر برسد. این جیرجیرک‌ها تا ۴۰ روز زنده هستند و بعد از بین می‌روند.

پیشنهاد مطالعه: مطلب باغ‌ موزه‌های دیدنی تهران، تاریخ در قلب طبیعت رامطالعه کنید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

رودخانه زیبا و ترسناکی که آدمخوار است!

بین باردن تاور و بولتون استرید انگلستان یکی از خطرناکترین تله‌های طبیعت قرار دارد. یک نفر هم نتوانسته از این نهر زنده به بیرون بیاید و حتی اجساد و بدن‌های آن‌ها هم کشف نشده است.
نهر بولتون استرید

مطلب امروز مجله دلتا مربوط به نهر بولتون استرید است. این تله مرگبار، یک رودخانه ظاهرا بی‌خطر به‌عرض یک‌ متر و هشتاد سانتی‌متر است. اما زیر جریان آب سطحی این رودخانه، شکافی عمیق با جریان‌های زیرزمینی قوی وجود دارد که هر کس در آن بیافتد به کام مرگ می‌رود. باور بر این است که تا به‌حال حتی یک نفر نیز از این رود آدمخوار زنده بیرون نیامده است. حتی اجساد مردگان نیز پیدا نمی‌شود.

نهر بولتون استرید

نهر بولتون استرید

در کشور انگلستان و در شهر یورکشایر، بین برج باردن و صومعه بولتون، خطرناک‌ترین دام و تله نهفته است. نهری که به ظاهر آرام و مهربان اما در واقع کشنده است. این رود آدمخوار، یک جویبار با عرض حدود ۶ فوت و دارای شکاف‌هایی مرگ‌بار و عمیق است.

نهر بولتون استرید در انگلستان

برای فهمیدن اینکه چگونه یک نهر کوچک کوهستانی می‌تواند چنین شهرتی داشته باشد، باید خلاف جهت آب حرکت کرد. کمتر از ۹۰ متر بالاتر، این جریان کوچک تبدیل به یک رودخانه به عرض ۹ متر می‌شود.

این رود که وارف نام دارد از میان یورکشایر می‌گذرد و وقتی به منطقه بولتون می‌رسد مجبور می‌شود که در فضایی باریک حرکت کند که در نتیجه سرعت و عمق بسیار زیادی پیدا می‌کند. عرض کم استرید هم یک توهم است، چرا که کناره‌های این رود آدمخوار از زیر خالی هستند. زیر کناره‌ها پر از سوراخ‌ها و تونل‌هایی است که بقیه آب رودخانه در آن جریان دارد. کسی واقعا نمی‌داند عمق بولتون استرید چقدر است.

دیدنی های انگلستان

رود آدمخوار استرید

سطح بولتون استرید آنقدر آرام است و کناره‌های رودخانه آنقدر به‌هم نزدیک هستند که در گذشته بازدید‌کنندگان و گردشگران بی‌پروا، فکر می‌کردند که می‌توانند عرض آن را بپرند یا پا درون رودخانه گذاشته و از آن بگذرند، چرا که به‌نظر می‌آمد عمق آن تا زانو می‌رسد.

امروزه با نصب علائم خطر در این منطقه، بازدیدکنندگان فقط برای دیدن این پدیده طبیعی به این مکان زیبا و مرگبار می‌آیند، هرچند هنوز هم ماجراجویانی وجود دارند که این خطرها را به جان خریده و پا به نهر می‌گذارند.

بولتون استرید

به‌درستی باور بر این است که اسم این رودخانه از Stride به معنای گام برداشتن است. در آن منطقه بر روی درختان علائم هشداردهنده نصب شده تا مردم را از پریدن از عرض رودخانه منصرف کند، با این حال داستان‌های بسیار زیادی وجود دارند راجع به کسانی که لیز خورده و بی‌رحمانه به درون حفره‌ها و تونل‌های زیرزمینی این رودخانه کشیده شده‌اند.

رود آدمخوار

پیشنهاد مطالعه: مطلب دره اسرارآمیز ارواح در ایران را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.